Η Ελλάδα συμμετέχει - παρακολουθεί το Eurogroup που θα αποφασίσει για την τύχη της, με όλα, σχεδόν, τα χαρτιά κλειστά στο τραπέζι. Παρότι η τηλεδιάσκεψη του Σαββάτου υποτίθεται ότι θα έδινε κάποιες κατευθύνσεις, στην πραγματικότητα τα θέματα παραμένουν σε εκκρεμότητα και τα νερά είναι πιο θολά από ποτέ.Κάποιοι μιλούν και για λύσεις που μπορεί να περιπλέξουν περισσότερο τα πράγματα. Όπως το σενάριο ότι ίσως επιλεγεί η χορήγηση ευελιξίας στις χώρες-δανειστές να δανείσουν κεφάλαια στην Ελλάδα με "τον τρόπο που θα επιλέξουν" εκείνες (!). Αυτό το εφεύρημα είναι τελείως "αόριστο" και περίπλοκο και τελικά, αμφιβόλου αποτελεσματικότητας. Όμως, η Γερμανία και η ΕΚΤ επιμένουν ότι δεν τίθεται θέμα για κούρεμα του χρέους, σημείο που θεωρείται απαραίτητο για συμβιβασμό με το ΔΝΤ.
Αλλά ήταν ένας χρόνος μόλις πριν που ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, πέτυχε το κούρεμα του ελληνικού χρέους. Στην τελευταία του ομιλία ως πρωθυπουργός, αφού κάποιοι θεώρησαν ότι ήταν η ώρα να παίξουν τα προσωπικά πολιτικά τους παιχνίδια, είχε πει :"Είμαστε, όμως, υπερήφανοι γιατί, μετά από πολλούς μήνες δοκιμασίας, περιπέτειας, προσπάθειας, θυσιών, η χώρα μας πέτυχε στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής μια συμφωνία, καθοριστικής σημασίας για το μέλλον μας. Το άμεσο μέλλον, αλλά και τα επόμενα χρόνια και τις μελλοντικές γενιές.
Μια συμφωνία, που μας παρέχει ασφάλεια και σιγουριά, που εγγυάται την παραμονή μας στο ευρώ, που εγγυάται ότι θα έχουμε τα επόμενα χρόνια τους απαραίτητους πόρους για τη λειτουργία του κράτους, για τους μισθούς και τις συντάξεις, που απειλήθηκαν από μία πιθανή χρεοκοπία. Και πολύ περισσότερο, μια συμφωνία, που μας επιτρέπει – αν εμείς κάνουμε αυτό που πρέπει – να διαγράψουμε ένα πολύ μεγάλο μέρος του χρέους μας, μέσα στους επόμενους μήνες, που μας επιτρέπει να καταβάλουμε τα επόμενα χρόνια πολύ λιγότερους τόκους για τα δάνεια του παρελθόντος, που κάνει τη διαδρομή μας πιο εύκολη τα επόμενα χρόνια και μας επιτρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις πια, για να χτίσουμε την Ελλάδα της δημιουργίας και της ανάπτυξης.
Επειδή πολλά κινδυνολογικά και ανεύθυνα λέγονται, ακόμη και τώρα, θέλω να διαβεβαιώσω για άλλη μια φορά τους Έλληνες πολίτες:
Με τη συμφωνία αυτή, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τις καταθέσεις. Αντιθέτως. Και με την παραμονή μας στο ευρώ, είναι πιο εγγυημένες. Με τη συμφωνία αυτή, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Αντιθέτως, θα είναι πιο εύρωστα, διότι η χώρα μας θα βγει πιο γρήγορα από την κρίση και οι προϋπολογισμοί μας θα έχουν περισσότερες δυνατότητες.
Η συμφωνία αυτή, δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση μείωση των μισθών κατά 50% – που ακούω – ή των συντάξεων, όπως πολλοί διαδίδουν ακόμη και σήμερα.
Η συμφωνία αυτή, μας δίνει μια τεράστια ευκαιρία, ίσως την τελευταία, να ξαναχτίσουμε τη χώρα μας σε νέες, γερές βάσεις. Η συμφωνία αυτή, δεν πρέπει να πάει χαμένη, δεν μπορεί να πάει χαμένη. Διαφορετικά, θα είμαστε ιστορικά υπόλογοι."
Όμως, στην ουσία όλη η ώθηση και το θετικό κλίμα από το κούρεμα εξανεμίστηκε ένα χρόνο μετά με τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις και δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Η "τέλεια" απραξία έφερε την ανάγκη νέων μέτρων και "νέων κουρεμάτων".
Από εκεί και πέρα, όλοι προσπαθούν να φανούν "συγκρατημένα" αισιόδοξοι για να μην δεχθούν την παταγώδη αποτυχία και τις ευθύνες τους.
Ο Στουρνάρας δήλωσε πεπεισμένος ότι θα βρεθεί μία κοινά αποδεκτή λύση στη σύνοδο του Eurogroup. Η δε Λαγκάρντ είπε ότι υπάρχει η "βούληση" για λύση και ο Ρεν ότι όλοι βρίσκονται κοντά σε συμφωνία. Η ΕΚΤ έσπευσε να υπενθυμίσει ότι δεν τίθεται θέμα διαγραφής χρεών, ενώ από το Βερολίνο υπενθυμίζουν ότι το «κούρεμα» χρέους δεν επιτρέπεται με βάση την κοινοτική νομοθεσία. Άλλωστε, το Βερολίνο δεν μπορεί να υποστηρίξει κάτι άλλο. Αν διαγράψει χρέος, η γερμανική κυβέρνηση, θα βρεθεί υπόλογη σε έντονη κριτική ενόψει εκλογών.
Κάποιοι μιλούν για επαναγορά ομολόγων, ενώ η μείωση των επιτοκίων εμφανίζεται αναπόφευκτη, ακόμα και αν προκαλεί πρόβλημα στις χώρες που θα παρουσιάζονται να δανείζουν με ζημία. Στην συνέχεια, οι λύσεις θα είναι τόσο πολύπλοκες, όσο παράλληλα θα απαιτούν και την έγκριση άλλων κοινοβουλίων. Με τι αποτελέσματα, δεν γνωρίζει κανείς.
Βέβαια, ακόμα και αν βρεθεί μία λύση για τη χορήγηση της δόσης, είναι πια βέβαιο ότι δεν θα πρόκειται για την οριστική λύση. Το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Και δεν θα είναι βιώσιμο ούτε στο 120%, ούτε στο 125%, ούτε στο 110%, με τέτοιο ρυθμό που τρέχει η ύφεση στην χώρα και σε τέτοιο "βάθος" που έχει τραυματιστεί η ελληνική οικονομία.
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια καταστροφική κυβερνητική ήττα, καθώς δεν μπορεί πλέον ούτε επικοινωνιακά να χρησιμοποιήσει το επιχείρημα "λάβαμε μέτρα πείνας, αλλά πήραμε την δόση". Πώς θα περάσει η κυβέρνηση στην υλοποίηση των μέτρων μετά από αυτό το φιάσκο; Ποιοι είναι υπόλογοι για την χαμένη ευκαιρία; Είναι ικανή αυτή η Βουλή, με το επίπεδο των πολιτικών που παρουσιάζει να χειριστεί αυτή την κρίσιμη συγκυρία; Η εξίσωση δεν βγαίνει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου