Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Βρετανικές εκλογές: η επόμενη μέρα

Οι Βρετανοί ψηφίζουν κάτω από τη σκιά του Βrexit και της τρομοκρατίας.

Η πρωθυπουργός της χώρας Τερέζα Μέι προχώρησε στις πρόωρες εκλογές προκειμένου να αυξήσει την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία και να εξασφαλίσει τη νομιμοποίηση των χειρισμών της για το Brexit.
Η προεκλογική περίοδος στιγματίστηκε από τα επαχθή τρομοκρατικά χτυπήματα και τελικά, δεν επικεντρώθηκε στα ουσιώδη θέματα του Brexit, για τα οποία αγωνιά μεγάλο κομμάτι των Ευρωπαίων που εργάζονταν και σπουδάζουν εκεί. Αλλά δεν μπορεί να ικανοποίησε ούτε και μεγάλο κομμάτι των Βρετανών που έχει δεύτερες σκέψεις για το Brexit  
Ο αρχηγός των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, κατάφερε να ενισχύσει τη δυναμική του κόμματός του και να ροκανίσει τη διαφορά από τους Συντηρητικούς επικεντρώνοντας την ατζέντα στην ανισότητα, τη δωρεάν εκπαίδευση και τις δημόσιες δαπάνες.

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Να περιοριστεί η διδασκαλία της γερμανικής στα ελληνικά σχολεία;

Μια ερώτηση πολλές ερμηνείες. Με ερώτηση που κατέθεσε ο βουλευτής των Ανελ κ. Νικολόπουλος ζητά από τον υπουργό Παιδείας μέσα στο πλαίσιο της ισότιμης αντιμετώπισης των ευρωπαικών γλωσσών να αναθεωρήσει το πρόγραμμα διδασκαλίας της δεύτερης ξένης γλώσσας, της οποίας υπερβολικά μεγάλο μερίδιο, κατά την αποψή του καταλαμβάνει η Γερμανική.

Συγκεκριμένα ο βουλευτής σημειώνει:

"...Το πρόβλημα έγκειται στην έλλειψη μακροπρόθεσμου εθνικού εκπαιδευτικού σχεδιασμού για τη δημόσια ξενόγλωσση εκπαίδευση, που παρέχει το εκπαιδευτικό μας σύστημα, δεδομένου, ότι δεν έχει θεσμοθετηθεί μέχρι και σήμερα ένα ενιαίο πλαίσιο για τον καινοτόμο θεσμό του διδακτικού αντικειμένου της δεύτερης ξένης γλώσσας, με γνώμονα το σεβασμό στις γλώσσες της Ευρώπης και την αντιμετώπισή τους ως ισοτίμων μεταξύ τους.

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να υπογραμμίσω, ότι η διδασκαλία μιας ξένης γλώσσας στους μαθητές του Δημοτικού αποτελεί κι ένα αποτελεσματικό εργαλείο ενός κράτους για τη διάδοση του πολιτισμού και της κουλτούρας της χώρας αυτής στην νεολαία μας. Άρα, είναι σαφές, ότι το κράτος μας έχει τη δυνατότητα της κατά βούλησης προώθησης ή μη της γλώσσας και του πολιτισμού αυτής της χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί να ειπωθεί, ότι η Γερμανική γλώσσα, κατά τα τελευταία 20 έτη, έχει παραλόγως προωθηθεί και στηριχθεί από το Ελληνικό κράτος σε υπερβολικό βαθμό σε σχέση με άλλες, εξίσου αν όχι σημαντικότερες γλώσσες σε παγκόσμιο επίπεδο όπως η Ισπανική, η Ρωσική, η Αραβική και η Ιταλική.

Δεν πρέπει, συνεπώς, να παραπονούμαστε διαρκώς για τη γιγάντωση ενός μέλους κράτους της ΕΕ, όταν εμείς οι ίδιοι και χωρίς να μας επιβάλλεται, κάνουμε την επιλογή να στηρίζουμε τη διάδοση της γλώσσας, την κουλτούρας και των εθίμων λαών, οι οποίοι, σε γενικές γραμμές, αποδεδειγμένα έχουν συστηματικά βλάψει τη χώρα μας και έχουν αντιταχθεί σε νόμιμα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Στον αντίποδα, το Ελληνικό κράτος, εντελώς παράλογα, δεν υποστηρίζει τη διάδοση της γλώσσας και του πολιτισμού σημαντικών χωρών, με τις οποίες μας συνδέει μακραίωνη ιστορικά φιλία και συνεργασία όπως π.χ. η Ρωσία, η Αίγυπτος κλπ.

Παραθέτω, δε, τα στοιχεία διάδοσης γλωσσών εξαιρώντας για ευνόητους λόγους τα ινδικά (Bengali + Hindu) και τα Κινεζικά. Βλέπουμε ότι ομιλούνται: Ισπανικά από 500 εκ., Αραβικά από 450 εκ., τα Ρωσικά από 250 εκ.

Περαιτέρω, σημειώνω, ότι οι έξι επίσημες γλώσσες του ΟΗΕ είναι οι: Αραβικά, Κινέζικα, Αγγλικά, Γαλλικά, Ρωσικά, Ισπανικά...."

Θα μπορούσαμε να κάνεις κανείς πολλές παρατηρήσεις στα παραπάνω, αλλά θέλουμε να σταθούμε στον ιδιαίτερο αντιγερμανισμό που εμπνέει.

Προφανώς, όμως, ο ερωτών βουλευτής ξεχνά ότι η ελληνική γλώσσα έχει άρρηκτη σχέση με τη γερμανική σε δομή και λεξιλόγιο. Η ελληνική φιλοσοφίας και σκεψη έχει επηρεάσει τον ακαδημαϊκό χώρο της Γερμανίας, ενώ στα ανθρωπιστικά σχολεία της διδάσκεται η ελληνική γλώσσα και ο πολιτισμός σε υψηλό επίπεδο.
Επιπλέον, εδώ και δεκαετίες μεγάλος αριθμός Ελλήνων ζει και εργάζεται στη Γερμανία, επηρρεάζει το κοινωνικό γίγνεσθαι εκεί, ενώ διατηρεί ελληνικά σχολεία (σε αντίθεση με την άρνηση των Γερμανών να επιτρέψουν την πολυπληθέστερη μεταναστευτική εθνότητα- τους Τούρκους - να έχουν δικά τους σχολεία). 

Ο ελληνικός τουρισμός βασίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις επισκέψεις Γερμανών στην Ελλάδα. Ενώ, δεν μπορεί κανείς να κλείσει τα μάτια στο γεγονός ότι η  Γερμανία αποτελεί σημαντικό οικονομικό παραγοντα στην παγκόσμια κοινότητα, με αποτέλεσμα να επιλέγεται η εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας από το Έλληνες (γονείς -μαθητές), ως ένα επιπρόσθετο προσόν. (Στο σημείο αυτό αντικατέστησε την γαλλική γλώσσα που διατηρούσε προβάδισμα τον προηγούμενο αιώνα)

Η δύναμη των γλωσσών -πέρα από το αριθμητικό στοιχείο των ομιλόυντων - αποδεικνύεται στην πράξη από την αποδοχή που έχουν σε παγκόσμιο επίπεδο. Για παράδειγμα στις ΗΠΑ η ισπανική είναι η μητρική γλώσσα μεγάλου μέρους του πληθυσμού, ως δευτερη γλώσσα επιλογής οι Αμερικανοί μαθητές προτιμούν τη γαλλική.
Σε ένα αναμορφωμένο σχολείο θα ήταν καλό οι μαθητές να μπορούν να επιλέξουν διάφορες γλωσσες, αλλά ο εξοβελισμός της γερμανικής -στη συγκεκριμένη πρόταση- δεν μπορεί να εκληφθεί παρά ως ένα λαικίστικο μέτρο.
Και για όσους θεωρούν τους Γερμανούς εχθρούς, καλό είναι να σκεφθούν ότι τον "εχθρό" πρέπει να τον γνωρίζεις καλά για να τον πολεμήσεις

Πολύ νωρίς για σκάνδαλα

#πρωτηφοράαριστερά και πρώτη φορά μια κυβέρνηση βγάζει στην επιφάνεια σκάνδαλα (μικρά ή μεγάλα- ηθικά ή μη ηθικά) στον δεύτερο -τρίτο μήνα διακυβέρνησης.
Και αν σε ότι αφορά τον Κατρούγκαλο το θέμα αφορά το νόμιμο και το ηθικό. Στην πρίπτωση Βαρουφάκη ότι η σύζυγος του ενοικιάζει τα σπίτια της σε Πλάκα και Αίγινα χωρίς να τα δηλώνει και φυσικά χωρίς να έχει άδεια για να τα μισθώνει ως τουριστικά καταλύματα, δεν μπορεί να καλυφθεί με μια δήλωση ότι ο υπουργός οικονομικών δε γνωρίζει τι κάνει η σύζυγος ή η μητέρα της, στις οποίες ανήκουν τα οικήματα.
Αυτή η γυναίκα του Καίσαρα... να είναι....να δείχνει έντιμη.....μεγάλος μπελάς
H #πρώτηφορααριστερά είναι καλό να διαθέτει και #αλληηθικη και να μην φέρνει ως επιχείρημα ότι κι εκείνος ή ο άλλος από την τάδε ή την δείνα παράταξη γιατί υποτίθεται ότι ο λαός τιμώρησε τους φαύλους.

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Η Δημοκρατία στο ποτήρι του Νέστορα*

Ο πρόεδρος Ολάντ έχει εκλεγεί για να παίρνει αποφάσεις για τη Γαλλία, η καγκελάριος Μέρκελ για τη Γερμανία, ο Αλέξης Τσίπρας για την Ελλάδα. Δεν μπορεί κανείς εξ αυτών να λάβει αποφάσεις που αφορούν το μέλλον πολιτών σε άλλες χώρες. Είναι ζήτημα δημοκρατίας. Μιας δημοκρατίας που έχει πληγεί βαθιά από τη κρίση που ταλανίζει από το 2008 την Ευρώπη. Βέβαια, η κρίση έβγαλε στην επιφάνεια το πρόβλημα, αφού από χρόνια η πολιτική (και οι πολιτικοί) είχε παραδώσει τα ηνία του άρματος της εξουσίας στους ισχυρούς του χρήματος -τραπεζίτες -οίκους αξιολόγησης 

Η ελληνική κυβέρνηση χειρίζεται άριστα το θέμα της δημοκρατικής της νομιμοποίησης από το λαό, κατεβάζοντας τον στις πλατείες για να δηλώσει τη στήριξή του στις ενέργειές της. 
Άσχετα αν θεωρεί κανείς ότι στην ουσία παίζει με τις λέξεις μνημόνιο- συμφωνία, παράταση επέκταση κλπ, ο λαός κουρασμένος από την αναλγησία της κυβέρνησης Σαμαρά, τη στηρίζει.
Όμως, όπως η ελληνική κυβέρνηση έχει τη νομιμοποίηση να διαπραγματευτεί μια άλλη πολιτική για τα μνημόνια, τα μέτρα, έτσι και οι εταίροι έχουν νομιμοποίηση αλλά και δέσμευση από τους δικούς τους λαούς να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους- ή σε κάθε περίπτωση- αυτά που θεωρούν συμφέροντά τους.
Κι εκεί υπάρχει η ρήξη. Η ρήξη που προέρχεται από τα διαφορετικά "συμφέροντα" κάθε λαού.
Λίγα χρόνια πριν ατυχήσαμε να υιοθετήσουμε ως Ευρωπαίοι πολίτες ένα Σύνταγμα για την Ευρώπη των λαών. Σήμερα είναι τρομαχτικά δύσκολο να διαχειριστούμε μια κρίση που στην ουσία δεν είναι οικονομική, αλλά πολιτική.

"Το μεγαλύτερο μέτρο της δημοκρατίας δεν είναι ο βαθμός ελευθερίας ούτε ο βαθμός ισότητας, αλλά μάλλον ο βαθμός συμμετοχής, υποστήριξε ο Γάλλος φιλόσοφος Alain de Benoist

Η Δημοκρατία που όλοι επικαλούνται, για να μη μένει πουκάμισο αδειανό, να μην λειτουργεί ως πρόσχημα για την εξόντωση της ελεύθερης βούλησης των λαών πρέπει να είναι άμεση.
Πρέπει να επιτραπούν δημοψηφίσματα κοινά σε όλες τις χώρες, ώστε να ενισχυθεί το αίσθημα της ενότητας του Ευρωπαίου πολίτη και να του δοθεί η δυνατότητα να αποφασίζει για καίρια ζητήματα.

Δημοψηφίσματα για να περάσει η εξουσία στους πολίτες.Βέβαια, για αυτό θα χρειαστεί χρόνος και πολιτική βούληση των Ευρωπαίων ηγετών, ενώ σήμερα η ελληνική πλευρά δίνει τη μάχη της προκειμένου να εξασφαλίσει τα περιθώρια που θα επιτρέψουν την ανακούφιση του λαού και την ανάκαμψη. 

*Το ποτήρι του Νέστορα γράφει σε παλαιό αττικό αλφάβητο κυκλικά από τα δεξιά στα αριστερά. Η επιγραφή, σε συνεχή γραφή, λέγει τα εξής:
(από δεξιά στα αριστερά)
ΝΙΜΝΑΚΕΔΟΤΟΤΙΕΖΙΑΠΑΤΑΤΟΛΑΤΑΝΟΤΝΑΠΝΟΤΣΕΧΡΟΝΥΝΣΟΗ
(από αριστερά στα δεξιά) 
ΗΟΣ ΝΥΝ ΟΡΧΕΣΤΟΝ ΠΑΝΤΟΝ ΑΤΑΛΟΤΑΤΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟΤΟ ΔΕΚΑΝ ΜΙΝ

Απόδοση στα νέα ελληνικά: «όποιος από τους χορευτές χορεύει πιο χαριτωμένα από όλους, σ’ αυτόν θα απονεμηθεί το αγγείο». 

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Ο κακός μήνας Δεκέμβρης

Είναι προτιμότερο να πεθάνεις από την πείνα έχοντας επιτύχει να μην σε ταράξει η λύπη και ο φόβος, παρά να ζεις έχοντας άφθονα υλικά αγαθά, αλλά μέσα σου γεμάτος ταραχή. 
Επίκτητος


Ένα παιδί ανδρώθηκε σκληρά μια νύχτα του Δεκέμβρη. Το κράτος- γι αυτόν - του στέρησε ένα φίλο και ένα "φυσιολογικό" πέρασμα στη νεότητα.
Επέλεξε να κάνει το κράτος εχθρό...επέλεξε ένα δρόμο που το καλό και το κακό συγχέονται στα μάτια και τα αυτιά  της κοινωνίας. Η αναρχία, που όλοι μας φλερτάραμε στα φοιτητικά μας χρόνια- πολλοί και αργότερα, τον κέρδισε, άσχετα από τον τρόπο που το παιδί αυτό-συνειδητά ή ασύνειδα - επέλεξε να την υπηρετήσει ή να την "εφαρμόσει".
Σήμερα, λίγα μόλις χρόνια μετά το δραματικό συμβάν που ανέτρεψε τη ζωή του, έρχεται και πάλι αντιμέτωπος με το "Κράτος".
Ο Ρωμανός μέσα από από τη φυλακή έδωσε εξετάσεις και πέρασε στα ΤΕΙ. Η πολιτεία θέλησε να τον βραβεύσει με έπαινο και χρηματικό βραβείο, ακόμα και συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τα αρνήθηκε όλα και ζήτησε μόνο αυτό που ο νόμος του παραχωρεί ως δικαίωμα, την εκπαιδευτική άδεια.
Το Σύστημα αρνείται πεισματικά, κάτι που παραχωρεί, χωρίς δεύτερη σκέψη, σε δολοφόνους και βιαστές. Δεν έχει σημασία τι έκανε ο Ρωμανός, αλλά το αν εφαρμόζεται η ισονομία, αν έχει ίσα δικαιώματα με  τους υπόλοιπους κρατούμενους.
Πώς μπορεί να βραβεύεται για κάτι που του απαγορεύεται να παρακολουθήσει;
Πόσο σίγουρο (για τη δύναμή του) είναι το Σύστημα που αρνείται σε κάποιον την γνώση, την παιδεία;
Ο φόβος της απόδρασης δεν αντιμετωπίζεται με άλλες λύσεις;
Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση θα ήταν λύση ΑΝ εξαρχής οριζόταν η επιλογή αυτή για όλους τους κρατούμενους.

Ο Ρωμανός δεν είναι ήρωας - έχει την πίστη, την φλόγα και το πείσμα της νιότης του. Και το Σύστημα αντιδρώντας σπασμωδικά,  τον δικαιώνει. 
Ο Ρωμανός δεν διώκεται για τις ιδέες του- κανείς δεν διώκεται για τις ιδέες του σε μια δημοκρατία. Διώκεται για τις αξιόποινες πράξεις που διέπραξε. Το δε Σύστημα, παρότι θέλει να αποκαλείται σωφρονιστικό, ουδόλως λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Όταν ο νομοθέτης προβλέπει την δυνατότητα σε έναν κρατούμενο να σπουδάσει, έχει ως τελικό στόχο την επανένταξή του στην κοινωνία. Ας δώσει αυτή την ευκαιρία και στο Ρωμανό.
Πόσο πιο απέναντι μπορεί να φέρει αυτό το παιδί;
Πόσες φορές ακόμα να το σκοτώσει;
Κάποιοι επιχειρούν να βγάλουν από αυτή την ιστορία πολιτικά οφέλη κι άλλοι να δείξουν πυγμή, αλλά τίποτα δεν έχει σημασία μπροστά στην πιθανότητα της ανήκεστου βλάβης της υγείας του Ρωμανού ή ακόμα και του απευκταίου.
Τι θα συμβεί αν πάθει κάτι ο Ρωμανός δεν το φαντάζονται ή μήπως το επιδιώκουν;
Όχι άλλο αίμα το Δεκέμβρη.

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Κύπρος: Διχοτόμηση εάν αποτύχουν οι συνομιλίες;

«Ανεξέλεγκτο ή αδύνατο να λυθεί;» είναι το ερώτημα που διατυπώνει σε άρθρο του, που αναφέρεται  στο κυπριακό πρόβλημα το  Economist . Ο υπότιτλος σε του άρθρου προβλέπει ότι "οι ελπίδες επίλυσης του προβλήματος αρχίζουν να μοιάζουν μη ρεαλιστικές".

Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι  ''ενώ οι χώρες της ΕΕ επικρίνουν έντονα τη Ρωσία για τη δημιουργία ψυχρών συρράξεων στη Γεωργία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία, σιωπούν για τη δική τους περίπτωση της Κύπρου, μια χώρα-μέλος με έναν μη αναγνωρισμένο τουρκοκυπριακό βορρά''.

«Η πικρή εμπειρία συνιστά σκεπτικισμό για τις συνομιλίες στην Κύπρο. Παρόλα αυτά ένας έκτος γύρος είναι σε εξέλιξη», σημειώνει αναφερόμενο στην Κοινή Διακήρυξη του Φεβρουαρίου και στον διορισμό του νέου Ειδικού Απεσταλμένου των Ηνωμένων Εθνών.

Επίσης, σημειώνεται ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ο οποίος είχε υποστηρίξει το σχέδιο Ανάν, είναι πρόθυμος για μια συμφωνία γιατί : «γνωρίζει καλά το κόστος μη επίτευξης μίας λύσης: από τον κήπο του Προεδρικού στη Λευκωσία “την τελευταία διαιρεμένη πόλη της Ευρώπης” μπορεί να δει την 'τουρκοκυπριακή σημαία' χρωματισμένη έντονα στον Πενταδάκτυλο».

Κατά τον Economist, δύο νέες εξελίξεις θα έπρεπε να δώσουν ώθηση στους διαπραγματευτές. Η μία είναι η οικονομική κατάσταση της Κύπρου που καθιστούν ελκυστικά τα οφέλη της λύσης, ακόμα και τώρα, που η οικονομία ανακάμπτει. Επικαλούμενο ανάλυση του περασμένου Μαΐου, το περιοδικό αναφέρει πως η λύση θα μπορούσε να επιφέρει αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,8% επί 20 χρόνια, προσθέτοντας 12.000 ευρώ στο μέσο εισόδημα.

Η δεύτερη σημαντική εξέλιξη είναι η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο. Βέβαια, επισημαίνεται, ότι το αέριο έχει γίνει τώρα απλώς ένα ακόμα εμπόδιο και αναφέρεται η δραστηριότητα του τουρκικού Barbaros και η απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας να αναστείλει τη συμμετοχή του τις συνομιλίες.

«Ο κ. Έιντε που αυτοαποκαλείται ρεαλιστής αισιόδοξος λέει ότι μπορεί να προκαλέσει την επανέναρξή τους. Αλλά τα κυπριακά σχέδια αξιοποίησης του αερίου χωρίς αγωγό προς την Τουρκία , θα μοιάζουν και πάλι προκλητικά. Δε βοηθά δε ότι οι συνομιλίες ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ βρίσκονται στις καλένδες», υποστηρίζει το άρθρο.

Πάντως επισημαίνεται ότι πολλοί παρατηρητές αμφιβάλλουν αν μια ομοσπονδιακή λύση θα μπορούσε ποτέ να λειτουργήσει. Σημειώνεται ότι ο νέος Τουρκοκύπριος διαπραγματευτής Εργκιούν Ολγκούν χαρακτηρίζει τις ομοσπονδίες «εξαιρετικά δύσκολες», ιδίως όταν τα συνιστώντα μέρη αυτής δε βρίσκονται σε αριθμητική  ισορροπία. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι ο κ. Έιντε δηλώνει πως ενώ έχει συναντήσει ευρεία συμφωνία για το μέλλον, δεν υπάρχει συμφωνία επί του παρόντος.

Όμως, τίθεται και το ερώτημα του κατά πόσο υπάρχει εναλλακτική λύση και σημειώνει την πρόταση του International Crisis Group για "δύο χωριστά κράτη εντός της ΕΕ", καθώς και στις απόψεις που διατυπώνονται σε ένα νέο βιβλίο υπό τον ακαδημαϊκό του LSE Τζέιμς Κερ-Λίντσεϊ. Οι περισσότεροι από αυτούς που δίνουν τη δική τους εκτίμηση με τη συμμετοχή τους στο βιβλίο εκφράζουν σκεπτικισμό για την προοπτική λύσης και πολλοί προτείνουν μία πιο χαλαρή ομοσπονδία ή ακόμα και διχοτόμηση.

Μάλιστα, ο κ. Έιντε λέει ότι αν και η ομοσπονδία είναι η καλύτερη λύση, καμία λύση δεν είναι η χειρότερη, εννοώντας ότι ίσως απαιτηθεί κάτι διαφορετικό. «Η διχοτόμηση θα άνοιγε ξανά τα 'σύνορα', θα επέτρεπε την επιστροφή περιουσιών και γης (συμπεριλαμβανομένων των Βαρωσίων) στους Ελληνοκύπριους και θα τερμάτιζε τη 'διεθνή απομόνωση' των Τουρκοκυπρίων. Αν αποτύχουν οι τελευταίες συνομιλίες, ίσως έρθει η ώρα της», καταλήγει το Economist.

Διχοτόμηση λοιπόν, το σενάριο που απεργάζονται, και πως θα μπορούσε να είναι ευνοϊκότερο, αφού η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή διαπραγματευτική θέση και η Κύπρος από μόνη δεν μπορεί να σταθεί. Δυστυχώς, πριν λίγα χρόνια κάποιοι είχαν θεωρήσει προδοτικό το σχέδιο Αναν και είναι ενδιαφέρον να ακούσουμε τι έχουν να πουν σήμερα. Η ιστορία διδάσκει ότι στην πολύπαθη αυτή περιοχή η μη αποδοχή ενός ικανοποιητικού σχεδίου φέρνει μια καταστροφή. Ας ελπίσουμε να μην επαναληφθεί.

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Δωροδοκίες μέσω facebook

Στην χώρα που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα. συνέβει και αυτό. Χρηματισμός- δηλ. προσπάθεια χρηματισμού- μέσω facebook.
Κατα τη μακρά πολιτική της ιστορία η Ελλάδα έχει περάσει περιόδους αναταραχών όπου η δωροδοκία των βουλευτών εξυπηρετούσε ένα ευρύτερο σχέδιο (απο)σταθεροποίησης και συγκεκριμένα συμφέροντα.
Βέβαια, το "σκοτεινό" όπως και το αξιόποινο της πράξεως απαιτούν κάποιες υπόγειες συνεννοήσεις, όπως τουλάχιστον μέχρι σήμερα γινόταν.
Την (διεθνή) παράδοση έσπασε η βουλευτής των ΑνΕλ που δέχθηκε πρόταση χρηματισμού με ανταλλαγμα την ψήφο της για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας μέσω του μάλλον δημοφιλέστερου μέσου κοινωνικής δικτύωσης.
Διερωτώμαι πόσο απελπισμένοι μπορούν να είναι κάποιοι ώστε να αφήσουν το παρασκήνιο και ναβγουν να μοιράζουν χρήματα φάτσα φόρα. Γιατί είναι γνωστό και στα παιδιά ακόμα ότι οι συζητητήσεις στο facebook παρακολουθούνται, καταγράφονται και αν μη τι άλλο αποτελούν αποδεικτικό στοιχείο.
Οι ΑνΕλ που βρίσκονται σε διάλυση θα ήταν σίγουρα εύκολος στόχος, αλλά υποψιάζομαι με πιο "διακριτικές" τακτικές από αυτή. Η δικαιοσύνη σε κάθε περίπτωση είναι εκείνη που θα αποφανθεί για τη σοβαρότητα και το αν μπορεί να στοιχειωθετηθεί κατηγορία και όχι τα μπλογκς ή τα κανάλια.
Όταν η ελληνική κοινωνία αγωνιά για το αύριο, έχοντας πια κατά πολύ ξεπεράσει τα όρια της αντοχής-και της ανοχής της, οι πολιτικοί θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί -και αυτό δεν σημαίνει βέβαια να μη καταγγέλουν ή να μη συγκρούονται όταν πρέπει- και να διατηρούν υψηλό το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου