Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Σεφέρης Τελευταῖος Σταθμός

Σαν σήμερα πέθανε ο κορυφαίος νομπελίστας ποιητής μας, Γιώργος Σεφέρης.
Ένα αγαπημένο ποίημα που με συντροφεύει το έγραψε στην  Cava dei Tirreni, στις 5 Ὀκτωβρίου ῾44 όπου βρισκόταν με την κυβέρνηση Παπανδρέου, ως διπλωμάτης.
Αν και δεν έχουν γραφεί πολλά για τις πεποιθήσεις του -τις οποίες φρόντιζε μάλλον να καλύπτει λόγω της θέσης του, αποκαλύπτονται στα ημερολόγια του όπου κατέθετε τις σκέψεις του.
'Έτσι, τη Δευτέρα 30 Ιουνίου 1941 σημείωσε στο ημερολόγιό του: «Πλάι μας μαζεύτηκε σιγά σιγά η βασιλική οικογένεια, πρίγκηψ Γεώργιος και πρ. Μαρία στην αρχή, ο Παύλος κι έπειτα ο Βασιλιάς. Μιλούν μεταξύ τους αγγλικά, γαλλικά και λίγα ελληνικά, κάποτε. Θα είμαστε, υποθέτω, γι' αυτούς οι ιθαγενείς».
Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Γερμανούς, ο Σεφέρης είχε ακολουθήσει την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στην στην Αίγυπτο, στη Νότια Αφρική, την Ιταλία για να επιστρέψει στην ελεύθερη Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944.

Λίγες οἱ νύχτες μὲ φεγγάρι ποὺ μ᾿ ἀρέσαν.
Τ᾿ ἀλφαβητάρι τῶν ἄστρων ποὺ συλλαβίζεις
ὅπως τὸ φέρει ὁ κόπος τῆς τελειωμένης μέρας
καὶ βγάζεις ἄλλα νοήματα κι ἄλλες ἐλπίδες,
πιὸ καθαρὰ μπορεῖς νὰ τὸ διαβάσεις.
Τώρα ποὺ κάθομαι ἄνεργος καὶ λογαριάζω
λίγα φεγγάρια ἀπόμειναν στὴ μνήμη-
νησιά, χρῶμα Θλιμμένης Παναγίας, ἀργὰ στὴ χάση
ἢ φεγγαρόφωτα σὲ πολιτεῖες τοῦ βοριὰ ρίχνοντας κάποτε
σὲ ταραγμένους δρόμους ποταμοὺς καὶ μέλη ἀνθρώπων
βαριὰ μία νάρκη.
Κι ὅμως χτὲς βράδυ ἐδῶ, σὲ τούτη τὴ στερνή μας σκάλα
ὅπου προσμένουμε τὴν ὥρα τῆς  ἐπιστροφῆς μας νὰ χα-
    ράξει
σὰν ἕνα χρέος παλιό, μονέδα ποὺ ἔμεινε γιὰ χρόνια
στὴν κάσα ἑνὸς φιλάργυρου, καὶ τέλος
ἦρθε ἡ στιγμὴ τῆς  πλερωμῆς κι ἀκούγονται
νομίσματα νὰ πέφτουν πάνω στὸ τραπέζι-
σὲ τοῦτο τὸ τυρρηνικὸ χωριό, πίσω ἀπὸ τὴ Θάλασσα τοῦ
    Σαλέρνο