Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Ένας πρωθυπουργός που ήθελε να γίνει αόρατος

«Στο υπόλοιπο της συνόδου κρατούσα το κεφάλι χαμηλά, για να περάσω όσο γίνεται απαρατήρητος»
Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο

Την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα στις βροχερές Κάννες, στις 2 Νοεμβρίου του 2011, εν αναμονή της συνόδου κορυφής του G20 περιγράφει ο Θαπατέρο στο βιβλίο του "το Δίλημμα".
Πριν από δύο ημέρες, ο έλληνας πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου είχε ανακοινώσει δημοψήφισμα, το οποίο θα μπορούσε και να οδηγήσει στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Το μέλλον του κοινού νομίσματος ήταν αβέβαιο, όχι χωρίς την ευθύνη των Ευρωπαίων και κυρίως των Γαλλογερμανών αλλά οι γύπες των διεθνών αγορών ομολόγων είχαν εκδηλώσει έντονο εκνευρισμό και πίεζαν την περάτωση των πυρετικών διαβουλεύσεων για να καθορίσουν τη στάση τους.

Η Αγκελα Μέρκελ εξομολογείται ο Ισπανός πρώην πρωθυπουργός, Θαπατέρο τον πλησιάζει και χωρίς καμία εισαγωγή, του λέει: Τι θα λέγατε να πάρετε έκτακτο δάνειο 50 δισ. ευρώ από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Σκοπεύω να προτείνω και στον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να πάρει βοήθεια 85 δισ. από το ΔΝΤ ώστε να σταθεροποιηθεί το κοινό νόμισμα.

«Η απάντησή μου ήταν ένα ευθύ και ξεκάθαρο όχι», γράφει ο Θαπατέρο, ο οποίος δεν μπορούσε να πιστέψει στα αυτιά του. Η χώρα του βρισκόταν ήδη σε προεκλογική περίοδο, με μια ανεργία που είχε εκτοξευθεί στα ύψη λόγω των σκληρών μέτρων λιτότητας που είχε λάβει η σοσιαλιστική κυβέρνηση, ακριβώς για να μην αναγκαστεί να χτυπήσει την πόρτα του ΔΝΤ, όπως συνέβη με την Ελλάδα και άλλες υπερχρεωμένες χώρες. Και όμως, η Γερμανίδα καγκελάριος του ζητούσε να συρθεί ικέτης του ΔΝΤ, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, χωρίς να αναλογίζεται τις πολιτικές επιπτώσεις.

«Το μικρό χρονικό διάστημα που χρειάστηκε για τη μετάφραση μου φάνηκε σαν αιωνιότητα», θυμάται ο Θαπατέρο. «Τελικά, η Μέρκελ μου απάντησε στα αγγλικά, κοιτάζοντάς με στα μάτια: ΟΚ, καταλαβαίνω». «Στο υπόλοιπο της συνόδου κρατούσα το κεφάλι χαμηλά, για να περάσω όσο γίνεται απαρατήρητος», προσθέτει ο Ισπανός πολιτικός.
Ένας πρωθυπουργός που ήθελε να γίνει αόρατος...και το κατάφερε γιατί οι προβολείς στράφηκαν στον Παπανδρέου και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, οι οποίοι δέχθηκαν τις αφόρητες πιέσεις- επιθέσεις από την Αγκελα Μέρκελ, αλλά και τον Νικολά Σαρκοζί. Ο τελευταίος, όπως γράφτηκε στον γαλλικό Τύπο και δεν διαψεύστηκε, σε έξαλλη κατάσταση, πάτησε το ένα πόδι στην καρέκλα κι ήταν έτοιμος να ανέβει στο τραπέζι, αλλά τον συγκράτησαν οι συνεργάτες του, φωνάζοντας στον Ελληνα πρωθυπουργό: «You are a f...ing psycho»!
Την σκηνή είχε αποκαλύψει και ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, Φρανσουά Μπαρουάν στο βιβλίο του «Ημερολόγιο της κρίσης», όπου είχε περιγράψει με γλαφυρό τρόπο το δίωρο μαρτύριο του Ελληνα πρωθυπουργού. «Ο Παπανδρέου παίζει την καριέρα του. Ιδρώνει όλο και πιο πολύ, ταλαντεύεται, έπειτα καταρρέει... Είμαι παρών στον πολιτικό του θάνατο σε ζωντανή μετάδοση... Ερχεται η σειρά του Μπερλουσκόνι... δεν θα αντέξει για πολύ. Παπανδρέου, Μπερλουσκόνι, δύο πρωθυπουργοί θα πέσουν σε καιρό ειρήνης, κάτω από διεθνή πίεση».

Στους διαδρόμους των Καννών το πολιτικό ντόμινο στον μεσογειακό Νότο είχε ήδη δρομολογηθεί. Στις 11 Νοεμβρίου παραιτήθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου, δίνοντας τη θέση του στον Λουκά Παπαδήμο. Πέντε ημέρες αργότερα, παραιτήθηκε ο Μπερλουσκόνι, παραδίδοντας τη σκυτάλη στον Μόντι, του οποίου το όνομα ακουγόταν έντονα στις Κάννες. Τελικά, στις 20 Νοεμβρίου, και οι Σοσιαλιστές του Θαπατέρο έχαναν τις εκλογές στην Ισπανία, για να έρθει στην εξουσία ο σύμμαχος της Μέρκελ, Μαριάνο Ραχόι.

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Η σιωπή ταιριάζει στο πολυτεχνείο

Ανήκω στη γενιά που ο εορτασμός της επετείου του Πολυτεχνείου ήταν η "δική μας" γιορτή¨, ηταν ο τρόπος να εκφράσουμε και τις δικές μας ανησυχίες για το μέλλον.
Η γενιά του Πολυτεχνείου ήταν οι ήρωές μας...ήρωες που ακόμα ζούσαν ανάμεσά μας κι όχι μακρινοί και μπαρουτοκαπνισμένοι, αν και είχαν δώσει το σχετικό αντίτιμο σε διώξεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια κατά τη διαδρομή τους στην "παρανομία" και την αντίσταση κατά του δικτατορικού καθεστώτος.
Όσο πλησιάζουν οι μέρες για τη φετινή επέτειο και με τη καθημερινή ειδησεογραφία να μας βομβαρδίζει με την ενδεχόμενη σύμπραξη των "αντιμνημονιακών" δυνάμεων από ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ ως και Χρυσή Αυγή στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, αντιλαμβανόμαστε ότι "άλλού κινήσαμε κι αλλού η ζωή μας πάει".
Η μεταπολίτευση δαιμονοποιήθηκε τόσο από τη νέα τάξη πραγμάτων στη μετά- Μνημονιακή Ελλάδα που τελικά, για τα νέα παιδιά, που σήμερα ζουν στους χώρους που δόθηκαν οι αγώνες για τη δημοκρατία, όλα έχουν ευτελιστεί.
Μετά τη μεταπολίτευση η ελληνική εκπαίδευση είχε βρεθεί σε κατάσταση «πολιορκίας» από την κοινωνία που πίεζε για αλλαγές εξαιτίας τόσο των συσσωρευμένων εκπαιδευτικών αδιεξόδων όσο και
της προσπάθειας η χώρα να προσαρμοσθεί στις νεοδιαμορφούμενες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες.
Δεν είναι τυχαίο ότι το Σύνταγμα του 1975 ενσωματώνει σημαντικές για την εκπαίδευση ρυθμίσεις (9
χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, ελευθερία έρευνας, δημοτική γλώσσα κλπ.).
Βέβαια, το μερίδιο της ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση βαρύνει και την γενιά που αντί να χρησιμοποιήσει την ελευθερία και τα δικαιώματα που απέκτησε από την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του Ν. 1566/85 επιδόθηκε στην πρακτική του αλισβερισιού, "η ψήφος για ένα διδακτορικό", που επέτεινε τελικά, την ελληνική παθογένεια και το φαύλο κύκλο του ρουσφετιού. Η γενιά που δημιούργησε το "νεοελληνικό όνειρο" του να πάρω διδακτορικό, να πάρω μιά θέση, ένα εξοχικό, ένα σκάφος...όλα χωρίς αντίκρυσμα.
Περνώντας από την κλειστή πύλη του πολυτεχνείου και με το βλέμμα να γαντζωνεται στη λιωμένη καγκελοπορτα, δεν θέλω να ακούσω την ανάγκη σύμπραξης των λεγόμενων "αντιμνημονιακών" -που το μόνο που θα πετύχει θα είναι να επιβεβαιώσει όσους μιλούν για τη θεωρία των άκρων....δεν θέλω να ακούσω ούτε ύμνους ούτε νεκρολογίες...και μέσα απ' τη σιωπή να μιλήσουν όλοι όσοι έδωσαν τη ζωή τους (γιατί ναι υπήραν θύματα), αλλά και όσοι είδαν τη ζωή τους να καταστρέφεται από την "εμμονή" τους για δημοκρατία...μια εμμονή που όσοι την κληρονόμησαν, δεν αντέχουν να δουν τα "άκρα" να παραλληλίζονται, ούτε να τέμνονται, ούτε να εφάπτονται.... 

 

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Ερντογάν: Δεν υπάρχει χώρα που ονομάζεται Κύπρος...

Σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία σάλο και εντός της Τουρκίας έχουν προκαλέσει οι δηλώσεις που έκανε ο πρωθυπουργός της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν,  σε συνέδριο στην Πολωνία, όπου υποστήριξε ότι δεν υπάρχει χώρα που ονομάζεται Κύπρος και ότι η ελληνοκυπριακή διοίκηση (όπως χαρακτήρισε την Κυπριακή Δημοκρατία) είχε γίνει δεκτή στην ΕΕ για πολιτικούς λόγους και όχι επειδή ήταν εναρμονισμένη με τους ευρωπαϊκούς νόμους.
"Δεν την δέχθηκαν ως νότια Κύπρο. Έγινε δεκτή ως Κύπρος. Δεν υπάρχει χώρα που ονομάζεται Κύπρος. Υπάρχει η τοπική διοίκηση της νότιας Κύπρου. Επειδή, υπάρχει Βόρεια Κύπρος και μια πράσινη γραμμή υπάρχει μεταξύ τους. Ποιος είναι εκεί στην πράσινη γραμμή; Μονάδες ασφαλείας του ΟΗΕ. Απολύτως καμία χώρα εντός της ΕΕ δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζει προβλήματα ασφάλειας. Αυτό το μέρος έχει ένα τέτοιο εσωτερικό πρόβλημα" είπε ο τούρκος πρωθυπουργός.

Οι δηλώσεις του προκάλεσαν αντιδράσεις και στο εσωτερικό της Τουρκίας. Σε άρθρο της εφημερίδας «Γενίν Ντουζέν», δημοσιογράφος ανέφερε: "ο κ. πρωθυπουργός γνωρίζει πολύ καλά ότι υπάρχει μια χώρα που ονομάζεται Κύπρος" και συμπλήρωσε: "σε μια χώρα που λέγεται Κύπρος τι δουλειά έχουν 40.000 δικοί σου στρατιώτες; Γιατί η σημαία του κυματίζει σε κάθε γωνιά; Ποιος είσαι εσύ και όταν το θέμα των Βαρωσίων έρχεται στην ημερήσια διάταξη μπορείς να πεις σαν να ήταν ιδιοκτησία σου ότι "εγώ δεν θα δώσω σπιθαμή γης στην Κύπρο ακόμη και για την πλήρη ένταξη"; διερωτάται στο άρθρο.