Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Όλα για την ευρωβουλή...

Δεμένος με χοντρές αλυσίδες και λουκέτα στα χέρια παρουσιάστηκε στην Ευρωβουλή κατά τη συζήτηση για την έκθεση των ελεγκτών της τρόικας, που τελικα εγκρίθηκε με μεγάλη πλειοψηφία, ο ευρωβουλευτής Γιώργος Χατζημαρκάκης προκειμενου να διαμαρτυρηθεί για τα «λουκέτα» σε εκατοντάδες εμπορικά καταστήματα και άλλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα
Ο Χατζημαρκάκης, πρώην μέλος των Γερμανών Φιλελευθέρων και νυν αρχηγός του «Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες»,  θέλησε να διαμαρτυρηθεί με αυτό τον τρόπο ΄όπως και πριν από μερικές ημέρες, όταν είχε εμφανιστεί στο ευρωκοινοβούλιο, φορώντας αντιασφυξιογόνο μάσκα για να διαμαρτυρηθεί για την επεξεργασία των χημικών της Συρίας, ανοιχτά της Κρήτης, για τα «λουκέτα» σε εκατοντάδες εμπορικά καταστήματα και άλλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, λόγω της ύφεσης, η οποία αποδίδεται στις προτάσεις οικονομικής πολιτικής που έκανε η τρόικα.
«Ποιο είναι το έργο της τρόικας στην Ελλάδα; Βάζει λουκέτο στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τέσσερις στις δέκα μικρομεσαίες επιχειρήσεις πάνε για κλείσιμο, όταν έχουν κλείσει ήδη τουλάχιστον 150.000».
Ο ίδιος τόνισε πως το ποσοστό ανεργίας στους νέους έφτασε στο 67%, ενώ η τρόικα «βάζει λουκέτο στη ζωή των Ελλήνων».
«Λουκέτο στην τρόικα! Να σπάσουμε τα λουκέτα!» φέρεται να φώναζε ενώπιον της Ολομέλειας της Ευρωβουλής.
Σίγουρα οι ακτιβίστικες αυτές πρακτικές έχουν επί της ουσίας μηδαμινό αποτέλεσμα ενός του κοινοβουλίου, αλλά τεράστιο επικοινωνιακά, πράγμα που φαίνεται να αναζητά ο βουλευτής προκειμένου να εξασφαλίσει την επανεκλογή του μέσα σε ένα δύσκολο κι ανταγωνιστικό τοπίο.

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

11 Μαρτίου 1991 η δίκη

Στις 11 Μαρτίου 1991 άνοιξε η αυλαία για τη μεγάλη δίκη του σκανδάλου Κοσκωτά. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ακολουθώντας την συμβουλή του Ευάγγελου Γιαννόπουλου δήλωσε "ωσει παρών" και δεν παρουσιάστηκε στην ακροαματική διαδικασία. Πρέπει επίσης, να σημειωθεί ότι για τον Παναγιώτη Ρουμελιώτη, που εκείνη την περίοδο ήταν ευρωβουλευτής, η Ευρωβουλή δεν συναίνεσε στην άρση της ασυλίας.
Στο εδώλιο του κατηγορουμένου κάθισαν ο Αγαμέμνων Κουτσόγιωργας, ο Γεώργιος Πέτσος και ο Δημήτρης Τσοβόλας.
Το Ειδικό Δικαστήριο που συνεδρίασε στο κτίριο του Αρείου Πάγου, αποτελείτο από 13 αρεοπαγίτες και προέδρους εφετών υπό την προεδρία του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασίλη Κόκκινου.
Ως εισαγγελεις ανέλαβαν τρεις βουλευτές (Νίκος Κωνσταντόπουλος, Νίκος Κατσαρός και Κώστας Κωνσταντινίδης).
Για πρώτη φορά στην ιστορία μια τέτοια δίκη μεταδόθηκε απευθείας από την ΕΡΤ και όλοι οι Έλληνες παρακολούθησαν την διαδικασία.
Η πορεία της δίκης επιφύλασσε μια απροσδόκητη εξέλιξη, καθώς τον Απρίλιο του 1991 πέθανε, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου, ο Αγαμέμνων Κουτσόγιωργας.
Κατά τη διάρκεια της δίκης οι μάρτυρες που κατέθεσαν κατά του Ανδρέα Παπανδρέου θεωρήθηκαν αναξιόπιστοι, καθώς περιέπεσαν σε αντιφάσεις και δεν προσκόμισαν κάποιο στοιχείο ικανό για την καταδίκη του.
Το πολιτικό κλίμα αρχίζει να αλλάζει.
Όσοι επένδυσαν στο "βρώμικο 89" έβλεπαν το έργο τους να πέφτει πια στο κενό.
Η απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1992. Με ψήφους 7 προς 6, ο Ανδρέας Παπανδρέου κηρύχθηκε αθώος, ενώ στον Δημήτρη Τσοβόλα επεβλήθη ποινή φυλάκισης δυόμιση ετών και τριετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων και στον Γεώργιο Πέτσο φυλάκιση 10 μηνών και διετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για μια απλή πολεοδομική παράβαση.
Η δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο λειτούργησε υπέρ του ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του Ανδρέα Παπανδρέου για να επανέλθει θριαμβευτικά στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1993.
Από την άλλη πλευρά, η Αριστερά δεν μπόρεσε να κεφαλαιοποιήσει κέρδη από την κρίση στο ΠΑΣΟΚ, διαλύθηκε εις τα εξ ων συνετέθη (ΚΚΕ και ΣΥΝ).

Η δίκη είχε ως στόχο την πολιτική και ηθική εξόντωση του Ανδρέα Παπανδρέου και κατ επέκταση της διάλυσης του ΠΑΣΟΚ. Οι εμπνευστές της απέτυχαν. Το ΠΑΣΟΚ κι ο Πρόεδρος του κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτή τη δοκιμασία και να επανέλθουν δυναμικά.

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Εσθήρ Κοέν μια 90χρονη εβραία ομολογεί: Δεν μας πόνεσε κανείς...

Η 90χρονη Εσθήρ Κοέν είναι μια από τα ελάχιστα μέλη της εβραϊκής κοινότητας των Ιωαννίνων που γλίτωσε από το Αουσβιτς και έτσι ο γερμανός πρόεδρος Γιόαχιμ Γκάουκ για να "εξιλεωθεί" των αμαρτιών των προγόνων του, μέσα στο επικονωνιακό παιχνίδι, ζήτησε να συναντήσει κατά την επίσκεψή του στο μαρτυρικό χωριό Λιγκιάδες Ιωαννίνων .
Έτσι, στράφηκαν πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας και η συγκλονιστική μαρτυρία της δημοσιοποιήθηκε από την Καθημερινή και το ΣΚΑΙ, όπου μιλώντας στο κανάλι η Εσθήρ Κοέν αποκάλυψε:
«Μου είναι αδιάφορος ο πρόεδρος της Γερμανίας. Τι να του πω και τι να μου πει; Δεν μπορώ να του μιλήσω ελληνικά και να του ξεδιπλώσω τον πόνο μου για να τον καταλάβει. Όλα έχουν ειπωθεί. Αυτά που βιώσαμε εμείς, δεν μπορεί να τα καταλάβει. Δεν είναι δυνατόν να καταλάβει.
»Τι φταίξαμε; Ποιος ο λόγος; Μας ξεκλήρισαν. Μας πήραν από τα σπίτια μας σαν τσουβάλια, χειρότερα κι από ζώα, σε ένα μικρό βαγόνι 75 άτομα, μάνες με μωρά παιδιά. Η νύφη μου γεννούσε την ώρα που φθάναμε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης κι ο Γερμανός της έδωσε μια κλωτσιά κι εμένα με πέταξε έξω. Δεν ξέρω τι απέγινε. Δεν περιγράφονται αυτές οι εικόνες με λόγια» είπε.
Όταν ρωτήθηκε εάν η Ελλάδα πρέπει να επιμείνει στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων, η κυρία Κοέν σημείωσε: «Μας κοροϊδεύουν όλους. Μας κάνουν οικονομικό πόλεμο, γιατί μόνο η μικρή Ελλαδίτσα μπόρεσε και σταμάτησε για δύο ημέρες τη Γερμανία στον Γοργοπόταμο και έγινε η απόβαση στη Νορμαδία. Δεν θα μας το συγχωρέσουν ποτέ».
Στην εφημερίδα η 90χρονη έχει περιγράψει τραγικές στιγμές από τα όσα έζησε στο Αουσβιτς, καθώς και τον τρόπο που γλίτωσε. Όμως, δεν μιλά μόνο για της θηριωδίες των ναζί, αλλά και για τον τρόπο που συμπεριφέρθηκαν οι χριστιανοί συντοπίτες της.
«Οι γείτονες δεν τράβηξαν ούτε το κουρτινάκι»
«Όταν μας έβγαζαν από τα σπίτια μας και μας έσερναν στους δρόμους για να μας πάνε στην Γερμανία, δεν τράβηξε κανένας γείτονας ούτε το κουρτινάκι για να δει τι γίνεται» ανέφερε.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα της 25ης Μαρτίου του 1944. Με με τη βοήθεια της ελληνικής χωροφυλακής, η Γκεστάπο άδειασε την εβραϊκή γειτονιά των Ιωαννίνων και στοίβαξε σε φορτηγά 1.725 άντρες, γυναίκες και παιδιά.
«Δεν μας πόνεσε κανένας. Να δω ένα πρόσωπο στο τζάμι. Υπήρχε φόβος, δεν λέω, αλλά κάποιος θα έπρεπε να έχει το θάρρος, να στείλει ένα φιλί από το παράθυρο. Αυτό με πόνεσε πιο πολύ. Είχα τρέξει στους δρόμους μαζί τους...» είπε.
Όταν η Εσθήρ Κοέν κατάφερε να επιστρέψει στα Ιωάννινα από το Αουσβιτς -όπου δολοφονήθηκαν σχεδόν όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της, χωρίς εκείνη να γνωρίζει επακριβώς την τύχη τους-, πήγε στο σπίτι της και -όπως είπε- «με πόνο είδα έναν άγνωστο να ανοίγει· αντί να είναι η μητέρα μου εκεί».
«Χτύπησα την πόρτα και άνοιξε ένας άγνωστος. "Τι θέλετε", με ρώτησε; "Εδώ είναι το σπίτι μου", του είπα. "Θυμάσαι αν είχε φούρνο το σπίτι;", είπε. "Ναι, βέβαια ψήναμε το ψωμί και ωραίες πίτες", συνέχισα όλο χαρά. "Ε, λοιπόν, εξαφανίσου. Γλίτωσες από τους φούρνους στη Γερμανία, θα σε ψήσω εδώ στον φούρνο του σπιτιού σου", άκουσα με φρίκη να μου λέει».

Σίγουρα υπήρξαν κάποιοι έλληνες χριστιανοί που βοήθησαν εβραίους συντοπίτες τους, αλλά η μαρτυρία αυτής της γυναίκας προβάλει όλη τη φρίκη εκείνης της εποχής και των καταστάσεων που βίωσε η χώρα και ο λαός μας. Και οι πρακτικές εκείνες δεν "ξεφύτρωσαν" απο τη μια μέρα στη άλλη, προήλθαν από μια παρόμοια κρίση οικονομική και ηθική.