Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Ο κακός μήνας Δεκέμβρης

Είναι προτιμότερο να πεθάνεις από την πείνα έχοντας επιτύχει να μην σε ταράξει η λύπη και ο φόβος, παρά να ζεις έχοντας άφθονα υλικά αγαθά, αλλά μέσα σου γεμάτος ταραχή. 
Επίκτητος


Ένα παιδί ανδρώθηκε σκληρά μια νύχτα του Δεκέμβρη. Το κράτος- γι αυτόν - του στέρησε ένα φίλο και ένα "φυσιολογικό" πέρασμα στη νεότητα.
Επέλεξε να κάνει το κράτος εχθρό...επέλεξε ένα δρόμο που το καλό και το κακό συγχέονται στα μάτια και τα αυτιά  της κοινωνίας. Η αναρχία, που όλοι μας φλερτάραμε στα φοιτητικά μας χρόνια- πολλοί και αργότερα, τον κέρδισε, άσχετα από τον τρόπο που το παιδί αυτό-συνειδητά ή ασύνειδα - επέλεξε να την υπηρετήσει ή να την "εφαρμόσει".
Σήμερα, λίγα μόλις χρόνια μετά το δραματικό συμβάν που ανέτρεψε τη ζωή του, έρχεται και πάλι αντιμέτωπος με το "Κράτος".
Ο Ρωμανός μέσα από από τη φυλακή έδωσε εξετάσεις και πέρασε στα ΤΕΙ. Η πολιτεία θέλησε να τον βραβεύσει με έπαινο και χρηματικό βραβείο, ακόμα και συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τα αρνήθηκε όλα και ζήτησε μόνο αυτό που ο νόμος του παραχωρεί ως δικαίωμα, την εκπαιδευτική άδεια.
Το Σύστημα αρνείται πεισματικά, κάτι που παραχωρεί, χωρίς δεύτερη σκέψη, σε δολοφόνους και βιαστές. Δεν έχει σημασία τι έκανε ο Ρωμανός, αλλά το αν εφαρμόζεται η ισονομία, αν έχει ίσα δικαιώματα με  τους υπόλοιπους κρατούμενους.
Πώς μπορεί να βραβεύεται για κάτι που του απαγορεύεται να παρακολουθήσει;
Πόσο σίγουρο (για τη δύναμή του) είναι το Σύστημα που αρνείται σε κάποιον την γνώση, την παιδεία;
Ο φόβος της απόδρασης δεν αντιμετωπίζεται με άλλες λύσεις;
Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση θα ήταν λύση ΑΝ εξαρχής οριζόταν η επιλογή αυτή για όλους τους κρατούμενους.

Ο Ρωμανός δεν είναι ήρωας - έχει την πίστη, την φλόγα και το πείσμα της νιότης του. Και το Σύστημα αντιδρώντας σπασμωδικά,  τον δικαιώνει. 
Ο Ρωμανός δεν διώκεται για τις ιδέες του- κανείς δεν διώκεται για τις ιδέες του σε μια δημοκρατία. Διώκεται για τις αξιόποινες πράξεις που διέπραξε. Το δε Σύστημα, παρότι θέλει να αποκαλείται σωφρονιστικό, ουδόλως λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Όταν ο νομοθέτης προβλέπει την δυνατότητα σε έναν κρατούμενο να σπουδάσει, έχει ως τελικό στόχο την επανένταξή του στην κοινωνία. Ας δώσει αυτή την ευκαιρία και στο Ρωμανό.
Πόσο πιο απέναντι μπορεί να φέρει αυτό το παιδί;
Πόσες φορές ακόμα να το σκοτώσει;
Κάποιοι επιχειρούν να βγάλουν από αυτή την ιστορία πολιτικά οφέλη κι άλλοι να δείξουν πυγμή, αλλά τίποτα δεν έχει σημασία μπροστά στην πιθανότητα της ανήκεστου βλάβης της υγείας του Ρωμανού ή ακόμα και του απευκταίου.
Τι θα συμβεί αν πάθει κάτι ο Ρωμανός δεν το φαντάζονται ή μήπως το επιδιώκουν;
Όχι άλλο αίμα το Δεκέμβρη.

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Κύπρος: Διχοτόμηση εάν αποτύχουν οι συνομιλίες;

«Ανεξέλεγκτο ή αδύνατο να λυθεί;» είναι το ερώτημα που διατυπώνει σε άρθρο του, που αναφέρεται  στο κυπριακό πρόβλημα το  Economist . Ο υπότιτλος σε του άρθρου προβλέπει ότι "οι ελπίδες επίλυσης του προβλήματος αρχίζουν να μοιάζουν μη ρεαλιστικές".

Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι  ''ενώ οι χώρες της ΕΕ επικρίνουν έντονα τη Ρωσία για τη δημιουργία ψυχρών συρράξεων στη Γεωργία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία, σιωπούν για τη δική τους περίπτωση της Κύπρου, μια χώρα-μέλος με έναν μη αναγνωρισμένο τουρκοκυπριακό βορρά''.

«Η πικρή εμπειρία συνιστά σκεπτικισμό για τις συνομιλίες στην Κύπρο. Παρόλα αυτά ένας έκτος γύρος είναι σε εξέλιξη», σημειώνει αναφερόμενο στην Κοινή Διακήρυξη του Φεβρουαρίου και στον διορισμό του νέου Ειδικού Απεσταλμένου των Ηνωμένων Εθνών.

Επίσης, σημειώνεται ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ο οποίος είχε υποστηρίξει το σχέδιο Ανάν, είναι πρόθυμος για μια συμφωνία γιατί : «γνωρίζει καλά το κόστος μη επίτευξης μίας λύσης: από τον κήπο του Προεδρικού στη Λευκωσία “την τελευταία διαιρεμένη πόλη της Ευρώπης” μπορεί να δει την 'τουρκοκυπριακή σημαία' χρωματισμένη έντονα στον Πενταδάκτυλο».

Κατά τον Economist, δύο νέες εξελίξεις θα έπρεπε να δώσουν ώθηση στους διαπραγματευτές. Η μία είναι η οικονομική κατάσταση της Κύπρου που καθιστούν ελκυστικά τα οφέλη της λύσης, ακόμα και τώρα, που η οικονομία ανακάμπτει. Επικαλούμενο ανάλυση του περασμένου Μαΐου, το περιοδικό αναφέρει πως η λύση θα μπορούσε να επιφέρει αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,8% επί 20 χρόνια, προσθέτοντας 12.000 ευρώ στο μέσο εισόδημα.

Η δεύτερη σημαντική εξέλιξη είναι η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο. Βέβαια, επισημαίνεται, ότι το αέριο έχει γίνει τώρα απλώς ένα ακόμα εμπόδιο και αναφέρεται η δραστηριότητα του τουρκικού Barbaros και η απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας να αναστείλει τη συμμετοχή του τις συνομιλίες.

«Ο κ. Έιντε που αυτοαποκαλείται ρεαλιστής αισιόδοξος λέει ότι μπορεί να προκαλέσει την επανέναρξή τους. Αλλά τα κυπριακά σχέδια αξιοποίησης του αερίου χωρίς αγωγό προς την Τουρκία , θα μοιάζουν και πάλι προκλητικά. Δε βοηθά δε ότι οι συνομιλίες ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ βρίσκονται στις καλένδες», υποστηρίζει το άρθρο.

Πάντως επισημαίνεται ότι πολλοί παρατηρητές αμφιβάλλουν αν μια ομοσπονδιακή λύση θα μπορούσε ποτέ να λειτουργήσει. Σημειώνεται ότι ο νέος Τουρκοκύπριος διαπραγματευτής Εργκιούν Ολγκούν χαρακτηρίζει τις ομοσπονδίες «εξαιρετικά δύσκολες», ιδίως όταν τα συνιστώντα μέρη αυτής δε βρίσκονται σε αριθμητική  ισορροπία. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι ο κ. Έιντε δηλώνει πως ενώ έχει συναντήσει ευρεία συμφωνία για το μέλλον, δεν υπάρχει συμφωνία επί του παρόντος.

Όμως, τίθεται και το ερώτημα του κατά πόσο υπάρχει εναλλακτική λύση και σημειώνει την πρόταση του International Crisis Group για "δύο χωριστά κράτη εντός της ΕΕ", καθώς και στις απόψεις που διατυπώνονται σε ένα νέο βιβλίο υπό τον ακαδημαϊκό του LSE Τζέιμς Κερ-Λίντσεϊ. Οι περισσότεροι από αυτούς που δίνουν τη δική τους εκτίμηση με τη συμμετοχή τους στο βιβλίο εκφράζουν σκεπτικισμό για την προοπτική λύσης και πολλοί προτείνουν μία πιο χαλαρή ομοσπονδία ή ακόμα και διχοτόμηση.

Μάλιστα, ο κ. Έιντε λέει ότι αν και η ομοσπονδία είναι η καλύτερη λύση, καμία λύση δεν είναι η χειρότερη, εννοώντας ότι ίσως απαιτηθεί κάτι διαφορετικό. «Η διχοτόμηση θα άνοιγε ξανά τα 'σύνορα', θα επέτρεπε την επιστροφή περιουσιών και γης (συμπεριλαμβανομένων των Βαρωσίων) στους Ελληνοκύπριους και θα τερμάτιζε τη 'διεθνή απομόνωση' των Τουρκοκυπρίων. Αν αποτύχουν οι τελευταίες συνομιλίες, ίσως έρθει η ώρα της», καταλήγει το Economist.

Διχοτόμηση λοιπόν, το σενάριο που απεργάζονται, και πως θα μπορούσε να είναι ευνοϊκότερο, αφού η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή διαπραγματευτική θέση και η Κύπρος από μόνη δεν μπορεί να σταθεί. Δυστυχώς, πριν λίγα χρόνια κάποιοι είχαν θεωρήσει προδοτικό το σχέδιο Αναν και είναι ενδιαφέρον να ακούσουμε τι έχουν να πουν σήμερα. Η ιστορία διδάσκει ότι στην πολύπαθη αυτή περιοχή η μη αποδοχή ενός ικανοποιητικού σχεδίου φέρνει μια καταστροφή. Ας ελπίσουμε να μην επαναληφθεί.

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Δωροδοκίες μέσω facebook

Στην χώρα που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα. συνέβει και αυτό. Χρηματισμός- δηλ. προσπάθεια χρηματισμού- μέσω facebook.
Κατα τη μακρά πολιτική της ιστορία η Ελλάδα έχει περάσει περιόδους αναταραχών όπου η δωροδοκία των βουλευτών εξυπηρετούσε ένα ευρύτερο σχέδιο (απο)σταθεροποίησης και συγκεκριμένα συμφέροντα.
Βέβαια, το "σκοτεινό" όπως και το αξιόποινο της πράξεως απαιτούν κάποιες υπόγειες συνεννοήσεις, όπως τουλάχιστον μέχρι σήμερα γινόταν.
Την (διεθνή) παράδοση έσπασε η βουλευτής των ΑνΕλ που δέχθηκε πρόταση χρηματισμού με ανταλλαγμα την ψήφο της για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας μέσω του μάλλον δημοφιλέστερου μέσου κοινωνικής δικτύωσης.
Διερωτώμαι πόσο απελπισμένοι μπορούν να είναι κάποιοι ώστε να αφήσουν το παρασκήνιο και ναβγουν να μοιράζουν χρήματα φάτσα φόρα. Γιατί είναι γνωστό και στα παιδιά ακόμα ότι οι συζητητήσεις στο facebook παρακολουθούνται, καταγράφονται και αν μη τι άλλο αποτελούν αποδεικτικό στοιχείο.
Οι ΑνΕλ που βρίσκονται σε διάλυση θα ήταν σίγουρα εύκολος στόχος, αλλά υποψιάζομαι με πιο "διακριτικές" τακτικές από αυτή. Η δικαιοσύνη σε κάθε περίπτωση είναι εκείνη που θα αποφανθεί για τη σοβαρότητα και το αν μπορεί να στοιχειωθετηθεί κατηγορία και όχι τα μπλογκς ή τα κανάλια.
Όταν η ελληνική κοινωνία αγωνιά για το αύριο, έχοντας πια κατά πολύ ξεπεράσει τα όρια της αντοχής-και της ανοχής της, οι πολιτικοί θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί -και αυτό δεν σημαίνει βέβαια να μη καταγγέλουν ή να μη συγκρούονται όταν πρέπει- και να διατηρούν υψηλό το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Μνήμη Ανδρέα...



«...Σκέψου, Ανδρέα, όταν θα πεθάνεις στην Αμερική, πόσοι άνθρωποι θα ακολουθήσουν την κηδεία σου. Αν όμως, έρθεις εδώ και ασχοληθείς με τα κοινά, θα γίνεις πολύ μεγάλος, γιατί είσαι σπουδαίος άνθρωπος. Σκέψου, λοιπόν, Ανδρέα, πόσοι άνθρωποι θα ακολουθήσουν τότε την κηδεία σου...»
Αυτά ηταν τα λόγια του Γεωργίου Παπανδρέου προς τον γιό του, Ανδρέα, προκειμένου να τον πείσει να μείνει στην Ελλάδα και να ασχοληθεί με την πολιτική. Ο Γεώργιος επιθυμούσε να έχει κοντά τον Ανδρέα και την οικογένεια του, καθώς η ενασχόληση του με τα εγγόνια του τον είχε αναζωογονήσει, αλλά εκτιμούσε επίσης, ιδιαίτερα τις ικανότητες του γιού του και θεωρούσε ότι μπορούσε να τον διαδεχθεί επάξια στην πολιτική.

Πράγματι, ο Ανδρέας Παπανδρέου επιτυχημένος καθηγητής στις ΗΠΑ, με πολλά υποσχόμενη σταδιοδρομία, αποφασίζει τελικά να ασχοληθεί με την πολιτική. Η πρώτη επιστολή που έστειλε ως υποψήφιος στις εκλογες του 1964 έχει ως εξής: «Αγαπητοί Φίλοι, Συμμετέχω για πρώτη φορά στον πολιτικό στίβο με την απόφαση να προσφέρω ότι μπορώ στη μεγάλη υπόθεση της αναγέννησης της Πατρίδος μας. Με γνώση των προβλημάτων του τόπου μας, με πίστη και ενθουσιασμό, προσθέτω τις δυνάμεις μου στην προσπάθεια για την εδραίωση της πολιτικής και κοινωνικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Σεις με το πανίσχυρο όπλο της ψήφου σας είσθε ο κυρίαρχος λαός και από σας περιμένω να πάρω την δύναμη για τον μεγάλο και ωραίο αγώνα».[1]
Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν αναμίχθηκε με την πολιτική για να ευχαριστήσει τον πατέρα του. Ούτε πολυ περισσότερο γιατι τον ενδιέφερε  να ακολουθήσουν τα πλήθη την εξόδιο ακολουθία του...Ο Ανδρέας Παπανδρέου ενιωσε την ανάγκη να συμβάλει με όλη του τη δύναμη στη δημιουργία ενός σύγχρονου κράτους (με βάση τη δημοκρατία ­ πολιτική - κοινωνική - οικονομική ­ και επισήμανση όλων των συντελεστών που συγκροτούν το σύγχρονο κράτος με βάση τον άνθρωπο). Είχε την πεποίθηση ότι μόνο με ένα σύγχρονο κράτος θα μπορούσε η χώρα να επιτύχει την οικονομική ανάπτυξη (της ανάπτυξης, με ιδιαίτερη σημασία σε θέματα υποδομής και των διαφόρων παραγωγικών τομέων, τον ιδιαίτερο ρόλο του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα κλπ.). Οι λίαν ενδιαφέρουσες πρώτες προγραμματικές προτάσεις του Ανδρέα αποτελούσαν για την εποχή εκείνη ­ ένα προοδευτικό κοινωνικό οικονομικό κείμενο που δεν είχε βέβαια καμία σχέση με την κομμουνιστικοποίηση της οικονομίας, όπως η δεξιά προπαγάνδα διακήρυττε. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ενας νέου ­ διεθνώς αναγνωρισμένος ­ επιστήμονας, κατάφερε με εκείνες τις προτάσεις -με εκείνο το πολιτικό πρόγραμμα να συνήγειρει τον λαό και ιδιαίτερα τους νέους και τους αριστερούς που διψούσαν για αλλαγές και έτσι συσπειρώθηκαν γύρω του και αναδείχθηκε στον αρχηγό της Μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης, στον αρχηγό που ο πατέρας του ονειρευόταν να τον δει.
[1] Αρχείο Ιδρύματος Γεωργίου Παπανδρέου, φακ. Εκλογές 1964

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Όλα για την ευρωβουλή...

Δεμένος με χοντρές αλυσίδες και λουκέτα στα χέρια παρουσιάστηκε στην Ευρωβουλή κατά τη συζήτηση για την έκθεση των ελεγκτών της τρόικας, που τελικα εγκρίθηκε με μεγάλη πλειοψηφία, ο ευρωβουλευτής Γιώργος Χατζημαρκάκης προκειμενου να διαμαρτυρηθεί για τα «λουκέτα» σε εκατοντάδες εμπορικά καταστήματα και άλλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα
Ο Χατζημαρκάκης, πρώην μέλος των Γερμανών Φιλελευθέρων και νυν αρχηγός του «Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες»,  θέλησε να διαμαρτυρηθεί με αυτό τον τρόπο ΄όπως και πριν από μερικές ημέρες, όταν είχε εμφανιστεί στο ευρωκοινοβούλιο, φορώντας αντιασφυξιογόνο μάσκα για να διαμαρτυρηθεί για την επεξεργασία των χημικών της Συρίας, ανοιχτά της Κρήτης, για τα «λουκέτα» σε εκατοντάδες εμπορικά καταστήματα και άλλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, λόγω της ύφεσης, η οποία αποδίδεται στις προτάσεις οικονομικής πολιτικής που έκανε η τρόικα.
«Ποιο είναι το έργο της τρόικας στην Ελλάδα; Βάζει λουκέτο στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τέσσερις στις δέκα μικρομεσαίες επιχειρήσεις πάνε για κλείσιμο, όταν έχουν κλείσει ήδη τουλάχιστον 150.000».
Ο ίδιος τόνισε πως το ποσοστό ανεργίας στους νέους έφτασε στο 67%, ενώ η τρόικα «βάζει λουκέτο στη ζωή των Ελλήνων».
«Λουκέτο στην τρόικα! Να σπάσουμε τα λουκέτα!» φέρεται να φώναζε ενώπιον της Ολομέλειας της Ευρωβουλής.
Σίγουρα οι ακτιβίστικες αυτές πρακτικές έχουν επί της ουσίας μηδαμινό αποτέλεσμα ενός του κοινοβουλίου, αλλά τεράστιο επικοινωνιακά, πράγμα που φαίνεται να αναζητά ο βουλευτής προκειμένου να εξασφαλίσει την επανεκλογή του μέσα σε ένα δύσκολο κι ανταγωνιστικό τοπίο.

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

11 Μαρτίου 1991 η δίκη

Στις 11 Μαρτίου 1991 άνοιξε η αυλαία για τη μεγάλη δίκη του σκανδάλου Κοσκωτά. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ακολουθώντας την συμβουλή του Ευάγγελου Γιαννόπουλου δήλωσε "ωσει παρών" και δεν παρουσιάστηκε στην ακροαματική διαδικασία. Πρέπει επίσης, να σημειωθεί ότι για τον Παναγιώτη Ρουμελιώτη, που εκείνη την περίοδο ήταν ευρωβουλευτής, η Ευρωβουλή δεν συναίνεσε στην άρση της ασυλίας.
Στο εδώλιο του κατηγορουμένου κάθισαν ο Αγαμέμνων Κουτσόγιωργας, ο Γεώργιος Πέτσος και ο Δημήτρης Τσοβόλας.
Το Ειδικό Δικαστήριο που συνεδρίασε στο κτίριο του Αρείου Πάγου, αποτελείτο από 13 αρεοπαγίτες και προέδρους εφετών υπό την προεδρία του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασίλη Κόκκινου.
Ως εισαγγελεις ανέλαβαν τρεις βουλευτές (Νίκος Κωνσταντόπουλος, Νίκος Κατσαρός και Κώστας Κωνσταντινίδης).
Για πρώτη φορά στην ιστορία μια τέτοια δίκη μεταδόθηκε απευθείας από την ΕΡΤ και όλοι οι Έλληνες παρακολούθησαν την διαδικασία.
Η πορεία της δίκης επιφύλασσε μια απροσδόκητη εξέλιξη, καθώς τον Απρίλιο του 1991 πέθανε, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου, ο Αγαμέμνων Κουτσόγιωργας.
Κατά τη διάρκεια της δίκης οι μάρτυρες που κατέθεσαν κατά του Ανδρέα Παπανδρέου θεωρήθηκαν αναξιόπιστοι, καθώς περιέπεσαν σε αντιφάσεις και δεν προσκόμισαν κάποιο στοιχείο ικανό για την καταδίκη του.
Το πολιτικό κλίμα αρχίζει να αλλάζει.
Όσοι επένδυσαν στο "βρώμικο 89" έβλεπαν το έργο τους να πέφτει πια στο κενό.
Η απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1992. Με ψήφους 7 προς 6, ο Ανδρέας Παπανδρέου κηρύχθηκε αθώος, ενώ στον Δημήτρη Τσοβόλα επεβλήθη ποινή φυλάκισης δυόμιση ετών και τριετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων και στον Γεώργιο Πέτσο φυλάκιση 10 μηνών και διετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για μια απλή πολεοδομική παράβαση.
Η δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο λειτούργησε υπέρ του ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του Ανδρέα Παπανδρέου για να επανέλθει θριαμβευτικά στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1993.
Από την άλλη πλευρά, η Αριστερά δεν μπόρεσε να κεφαλαιοποιήσει κέρδη από την κρίση στο ΠΑΣΟΚ, διαλύθηκε εις τα εξ ων συνετέθη (ΚΚΕ και ΣΥΝ).

Η δίκη είχε ως στόχο την πολιτική και ηθική εξόντωση του Ανδρέα Παπανδρέου και κατ επέκταση της διάλυσης του ΠΑΣΟΚ. Οι εμπνευστές της απέτυχαν. Το ΠΑΣΟΚ κι ο Πρόεδρος του κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτή τη δοκιμασία και να επανέλθουν δυναμικά.

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Εσθήρ Κοέν μια 90χρονη εβραία ομολογεί: Δεν μας πόνεσε κανείς...

Η 90χρονη Εσθήρ Κοέν είναι μια από τα ελάχιστα μέλη της εβραϊκής κοινότητας των Ιωαννίνων που γλίτωσε από το Αουσβιτς και έτσι ο γερμανός πρόεδρος Γιόαχιμ Γκάουκ για να "εξιλεωθεί" των αμαρτιών των προγόνων του, μέσα στο επικονωνιακό παιχνίδι, ζήτησε να συναντήσει κατά την επίσκεψή του στο μαρτυρικό χωριό Λιγκιάδες Ιωαννίνων .
Έτσι, στράφηκαν πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας και η συγκλονιστική μαρτυρία της δημοσιοποιήθηκε από την Καθημερινή και το ΣΚΑΙ, όπου μιλώντας στο κανάλι η Εσθήρ Κοέν αποκάλυψε:
«Μου είναι αδιάφορος ο πρόεδρος της Γερμανίας. Τι να του πω και τι να μου πει; Δεν μπορώ να του μιλήσω ελληνικά και να του ξεδιπλώσω τον πόνο μου για να τον καταλάβει. Όλα έχουν ειπωθεί. Αυτά που βιώσαμε εμείς, δεν μπορεί να τα καταλάβει. Δεν είναι δυνατόν να καταλάβει.
»Τι φταίξαμε; Ποιος ο λόγος; Μας ξεκλήρισαν. Μας πήραν από τα σπίτια μας σαν τσουβάλια, χειρότερα κι από ζώα, σε ένα μικρό βαγόνι 75 άτομα, μάνες με μωρά παιδιά. Η νύφη μου γεννούσε την ώρα που φθάναμε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης κι ο Γερμανός της έδωσε μια κλωτσιά κι εμένα με πέταξε έξω. Δεν ξέρω τι απέγινε. Δεν περιγράφονται αυτές οι εικόνες με λόγια» είπε.
Όταν ρωτήθηκε εάν η Ελλάδα πρέπει να επιμείνει στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων, η κυρία Κοέν σημείωσε: «Μας κοροϊδεύουν όλους. Μας κάνουν οικονομικό πόλεμο, γιατί μόνο η μικρή Ελλαδίτσα μπόρεσε και σταμάτησε για δύο ημέρες τη Γερμανία στον Γοργοπόταμο και έγινε η απόβαση στη Νορμαδία. Δεν θα μας το συγχωρέσουν ποτέ».
Στην εφημερίδα η 90χρονη έχει περιγράψει τραγικές στιγμές από τα όσα έζησε στο Αουσβιτς, καθώς και τον τρόπο που γλίτωσε. Όμως, δεν μιλά μόνο για της θηριωδίες των ναζί, αλλά και για τον τρόπο που συμπεριφέρθηκαν οι χριστιανοί συντοπίτες της.
«Οι γείτονες δεν τράβηξαν ούτε το κουρτινάκι»
«Όταν μας έβγαζαν από τα σπίτια μας και μας έσερναν στους δρόμους για να μας πάνε στην Γερμανία, δεν τράβηξε κανένας γείτονας ούτε το κουρτινάκι για να δει τι γίνεται» ανέφερε.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα της 25ης Μαρτίου του 1944. Με με τη βοήθεια της ελληνικής χωροφυλακής, η Γκεστάπο άδειασε την εβραϊκή γειτονιά των Ιωαννίνων και στοίβαξε σε φορτηγά 1.725 άντρες, γυναίκες και παιδιά.
«Δεν μας πόνεσε κανένας. Να δω ένα πρόσωπο στο τζάμι. Υπήρχε φόβος, δεν λέω, αλλά κάποιος θα έπρεπε να έχει το θάρρος, να στείλει ένα φιλί από το παράθυρο. Αυτό με πόνεσε πιο πολύ. Είχα τρέξει στους δρόμους μαζί τους...» είπε.
Όταν η Εσθήρ Κοέν κατάφερε να επιστρέψει στα Ιωάννινα από το Αουσβιτς -όπου δολοφονήθηκαν σχεδόν όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της, χωρίς εκείνη να γνωρίζει επακριβώς την τύχη τους-, πήγε στο σπίτι της και -όπως είπε- «με πόνο είδα έναν άγνωστο να ανοίγει· αντί να είναι η μητέρα μου εκεί».
«Χτύπησα την πόρτα και άνοιξε ένας άγνωστος. "Τι θέλετε", με ρώτησε; "Εδώ είναι το σπίτι μου", του είπα. "Θυμάσαι αν είχε φούρνο το σπίτι;", είπε. "Ναι, βέβαια ψήναμε το ψωμί και ωραίες πίτες", συνέχισα όλο χαρά. "Ε, λοιπόν, εξαφανίσου. Γλίτωσες από τους φούρνους στη Γερμανία, θα σε ψήσω εδώ στον φούρνο του σπιτιού σου", άκουσα με φρίκη να μου λέει».

Σίγουρα υπήρξαν κάποιοι έλληνες χριστιανοί που βοήθησαν εβραίους συντοπίτες τους, αλλά η μαρτυρία αυτής της γυναίκας προβάλει όλη τη φρίκη εκείνης της εποχής και των καταστάσεων που βίωσε η χώρα και ο λαός μας. Και οι πρακτικές εκείνες δεν "ξεφύτρωσαν" απο τη μια μέρα στη άλλη, προήλθαν από μια παρόμοια κρίση οικονομική και ηθική.