Η Ευρώπη και ο κόσμος όλος ασχολείται με την Ελλάδα, τα κόμματα που διεκδικούν την εξουσία, τις επιπτώσεις μιας εξόδου από το Ευρώ.
Ο μέσος Έλληνας πολίτης που έχασε τη δουλεία του, είδε να μειώνεται δραματικά το εισόδημά του, ο νεόπτωχος χαμηλόμισθος, χαμηλοσυνταξιούχος δεν βλέπει τι είναι αυτό το χειρότερο που μπορεί να του συμβεί. Δεν είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει ποια θα είναι η επόμενη μέρα μιας πραγματικής χρεοκοπίας, μιας εξόδου από το ευρώ. Ακόμα κι αν όλοι τους βομβαρδίζουν με την προοπτική του χειρότερου εφιάλτη, δεν μπορούν να το πιστέψουν.ότι αυτό θα συμβεί, άλλωστε σύμφωνα με έγκυρες έρευνες οι Έλληνες επιθυμούν να παραμείνουν στο ευρώ σε ποσοστό 75%.
Οι άνθρωποι που κοιμούνται στους δρόμους, εκείνοι που διαβαίνουν τους δρόμους της πόλης σκεφτικοί και αγέλαστοι κι αναρωτιούνται για το αύριο, δεν μπορούν να πιστέψουν ότι πραγματικά ΥΠΑΡΧΟΥΝ χειρότερα.
Τα σενάρια που παρουσιάζονται είναι άκρως εκφοβιστικά και δημιουργούν την εντύπωση ότι προβάλλονται επίτηδες για να αποπροσανατολίσουν τη λαϊκή βούληση να προβάλει αντίσταση στους Δανειστές που επιδιώκουν την ταπείνωση και την εξαφάνισή της.
Είναι γεγονός ότι ο άνθρωπος προτιμά να ακούσει ένα ωραίο παραμύθι από μια σκληρή αλήθεια. Έτσι, στρουθοκαμηλίζουμε και ακροβατούμε με ψευτοδιλήμματα "μέσα ή έξω από το ευρώ". Μόνοι και περήφανοι ή κάτω από το ζυγό των Δανειστών; Κάτω από την πίεση και τον πανικό της χιονοστιβάδας που άλλαξε τις ζωές όλων των Ελλήνων, μέσα σε ένα εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα, δεν υπήρξε χρόνος για μια ανάσα, μια λογική καταγραφή της κατάστασης και των επιλογών για το μέλλον. Η ελληνική κυβέρνηση "έτρεχε" αναγκαστικά πίσω από τις εξελίξεις αντιμετωπίζοντας μια δύσκαμπτη και ανέτοιμη ευρωπαϊκή γραφειοκρατία και ένα ανελαστικό πολιτικοοικονομικό κατεστημένο. Πίεσε να δημιουργηθεί ο μηχανισμός στήριξης, κατέθεσε προτάσεις σε ώτα μη ακουόντων. Σήμερα, με την αλλαγή της ηγεσίας στην Γαλλία, στη χώρα πολλοί ελπίζουν ότι ο Ολάντ και οι άλλοι ηγέτες που επεσήμαναν τις αρνητικές πλευρές της λιτότητας θα απαλλάξουν την Ελλάδα από τις δεσμεύσεις της. Όμως, ούτε ο Γάλλος πρόεδρος ούτε οι άλλοι ηγέτες της ΕΕ θα δεχθούν να χορηγήσουν χρήματα χωρίς όρους και χωρίς να εφαρμοστεί η δημοσιονομική πειθαρχία. Αυτή είναι μια πραγματικότητα την οποία οφείλουμε να κατανοήσουμε και με την οποία πρέπει να συμβιβαστούμε. Η συμμετοχή μας στην ευρωζώνη καθορίζεται από ένα κοινό δεσμευτικό πλαίσιο είτε το θέλουμε είτε όχι. Η συμμετοχή και η συνεργασία μας στην ΕΕ είναι ζωτική προϋπόθεση για τη χώρα, παρά τις όποιες λανθασμένες ή ελλιπείς αποφάσεις της ευρωζώνης, παρά τις καθυστερήσεις στην αντιμετώπιση της κρίσης, η παρουσία μας στις ευρωπαϊκές εξελίξεις παρέχει τη δυνατότητα για την ανατροπή της σημερινής κατάστασης. Μόνο η συμμετοχή - αλλά με ψύχραιμη ματιά και σχεδιασμό- μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Και αυτό απαιτεί ένα μίνιμουμ συναίνεσης των πολιτικών αλλά και των κοινωνικών φορέων.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου