Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θατσερ μια σιδηρά κυρία που λύγιζε μπροστά στον Ανδρέα





«Το να επιδιώκεις να θεραπεύσεις την ασθένεια της Βρετανίας με το σοσιαλισμό είναι σαν να θέλεις να θεραπεύσεις τη λευχαιμία με βδέλλες».



Η Μάρκαρετ Θάτσερ απεβίωσε σήμερα, πλήρης ημερών και έργων. Σίγουρα ο τίτλος "Σιδηρά" υποδηλώνει τον τρόπο που άσκησε εξουσία, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει συμπάθειες, ακόμα και στο εσωτερικό του κόμματός της.



Η Θάτσερ άκρως συντηρητική δεν μπορούσε παρά να αντιπαθεί τον Ανδρέα Παπανδρέου, όπως η ίδια αποκάλυψε στο βιβλίο που έγραψε όταν αποσύρθηκε,
 μιλώντας για πρόσωπα και πράγματα που γνώρισε και αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργικής της θητείας. Αναφερόμενη στον Ανδρέα Παπανδρέου σημειώνει ότι επρόκειτο για έναν χαρισματικό, συγκροτημένο πολιτικό και γοητευτικό συνομιλητή, με τον οποίο διαφωνούσε πλήρως πολιτικά και ο οποίος «της την έδινε στα νεύρα». Διότι κάθε φορά που πήγαινε σε Συνόδους Κορυφής της τότε ΕΟΚ, ο Παπανδρέου διεκδικούσε πιεστικά –και εκβιαστικά– κάτι για τη χώρα του. Και το έπαιρνε…

Ο Ανδρέας Παπανδρέου και  η Μάργκαρετ Θάτσερ είχαν πολλές φορές συγκρουστεί πολιτικά με μεγάλη σφοδρότητα, είχαν όμως κάτι κοινό, υπεράσπιζαν με πάθος το εθνικό συμφέρον, καθώς μέσα από τη σύγκρουση, η Ευρώπη πάντοτε κατέληγε σε ρεαλιστικούς συμβιβασμούς επωφελείς για όλες τις πλευρές.

Η Θατσερ αντιπαθούσε τον Παπανδρέου γιατί ήταν αντίθετοι πολιτικά, η Ελλάδα, αντίθετα με τις ευρωπαϊκές επιταγές, καλλιεργούσε φιλο-αραβική πολιτική και ο Ανδρέας είχε αναπτύξει άριστες σχέσεις ακόμη και με ηγέτες όπως ο Αραφάτ και ο Καντάφι, οι οποίοι για τη Δύση ήταν "τρομοκράτες", ο άκρος συντηρητισμός της δεν μπορούσε να ανεχθεί τα όσα ακούγονταν για την προσωπική του ζωή και φυσικά δεν ανεχόταν να της κάνει δύσκολη τη ζωή εντός της ευρωπαϊκής Κοινότητας, από τότε που άρχισε να διεκδικεί και να επιτυγχάνει την καθιέρωση των μεσογειακών ολοκληρωμένων προγραμμάτων (ΜΟΠ), μέσα από τα οποία η Ελλάδα ελάμβανε αυξημένες ενισχύσεις και το κόστος πλήρωναν κυρίως χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία. Γενικά τον θεωρούσε μαρξιστή, αμφιβόλου πολιτικής και προσωπικής ηθικής και εν πάση περιπτώσει ουδεμία σχέση έχοντα με τη βρετανική αντίληψη περί ανθρωπίνων σχέσεων.

Ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ επίσης, αντιπαθούσε τη Μάργκαρετ Θάτσερ, με την οποία η αμοιβαία εχθρότητα τους δεν κρυβόταν ούτε δια της διπλωματίας

Ο Θόδωρος Πάγκαλος έχει πολύ ωραίες οι περιγραφές της σχέσης του Ανδρέα Παπανδρέου με τη Θάτσερ στο βιβλίο του «Με τον Ανδρέα στην Ευρώπη».  Σε κάποια ευρωπαϊκή σύνοδο η Θάτσερ είχε εκνευριστεί από τη συζήτηση και, θέλοντας να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση που δεν τη συνέφερε, στράφηκε προς τον Ανδρέα Παπανδρέου. «“Ανδρέα,μην ετοιμάζεσαι να χρησιμοποιήσεις αυτό το μαγνητόφωνο. Σε έχω δει να μαγνητοφωνείς τις συνεδριάσεις,αλλά εδώ είμαστε μόνοι μας με τους υπουργούς Εξωτερικών και οι συζητήσεις είναι απόρρητες”.
“Ποιο μαγνητόφωνο; ” είπε ο Παπανδρέου κατάπληκτος.
“Αυτό που έχεις σ΄ αυτό το δερμάτινο τσαντάκι που παίρνεις πάντα μαζί σου” του είπε η Θάτσερ, δείχνοντας μπροστά στο πιάτο του Παπανδρέου ένα δερμάτινο τσαντάκι το οποίο περιείχε δύο πίπες, όργανα καθαρισμού και μια ποσότητα καπνού.
O Ανδρέας άνοιξε το τσαντάκι,έδειξε το περιεχόμενο εις τη μαινόμενη Θάτσερ και της είπε:“Μάργκαρετ, δεν είναι αυτό μαγνητόφωνο και επιπλέον μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι τα έχω αγοράσει στο Λονδίνο και οι πίπες και το τσαντάκι και ο καπνός είναι Dunhill”».

Όταν η Μεγάλη Βρετανία ανέλαβε την προεδρία της ΕΟΚ, η Μάργκαρετ Θάτσερ έκανε την πρωτοφανή πολιτική απρέπεια να μην επισκεφτεί τη χώρα μας μόνο, στο πλαίσιο της περιοδείας της στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για την προετοιμασία της συνόδου κορυφής! Ο Ανδρέας έγινε έξαλλος και αποφάσισε να κάνει ειδική συνέντευξη Τύπου στο Λονδίνο για να καταγγείλει τη συμπεριφορά της.
Η ίδια όμως, αντιλήφθηκε, ότι αυτό ήταν απαράδεκτο κι ανεπίτρεπτο, και τελικά ζήτησε από τον Ανδρέα Παπανδρέου να πάρουν μαζί πρωινό, στο ξενοδοχείο που έμεναν όλοι οι ηγέτες, λίγη ώρα πριν από την έναρξη των εργασιών της συνόδου, προκειμένου να γίνει μια εκτίμηση των ελληνικών θέσεων...
Το ραντεβού ορίστηκε για τις 8.30 το πρωί, αλλά ο Ανδρέας μέχρι εκείνη την ώρα κοιμόταν και κανείς δεν έπαιρνε την πρωτοβουλία να τον ξυπνήσει... Τελικά, τον ξύπνησε ο διπλωματικός του σύμβουλος Χρήστος Μαχαιρίτσας, ο οποίος τον έπεισε ότι δεν έπρεπε να το παραξηλώσει καθυστερώντας υπερβολικά στη συνάντηση με την Βρετανίδα τότε πρωθυπουργό... Προς τον Πάγκαλο που τόλμησε να του πει ότι άργησε, απάντησε: «Εγώ την περίμενα έξι μήνες, ας περιμένει κι αυτή ένα τέταρτο».
Όταν συναντήθηκαν η Θάτσερ με το ζόρι συγκρατούσε το βρετανικό της φλέγμα, ώστε να μην εκραγεί...

Η Θάτσερ ολοκλήρωσε τον πολιτικό της κύκλο ακολουθώντας πάντα τις ίδιες αυστηρές πολιτικές. Για την εξουσία συνήθιζε να λέει:


«Το να διαθέτεις ισχύ και δύναμη είναι όπως όταν είσαι κυρία. Εάν χρειάζεται να λες στους άλλους ότι είσαι τέτοια, ε τότε δεν είσαι...»



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κύπρος: 50 χρονια μετά τον πραξικόπημα και τον Αττιλα

Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, παραβιάζοντας όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Η παράνομη τουρκική εισβολή έγινε σε δύο φάσεις. Κατά τη δεύτερη φάση, η Τουρκία πήρε την πόλη της Αμμοχώστου, υπό τον έλεγχό της και έκτοτε κατέχει παράνομα πάνω από το 36% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η κίνηση αυτή της Τουρκίας δεν μπορεί να θεωρηθεί παρά συνέπεια του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974 κατά του Προέδρου Μακαρίου και της νόμιμης Κυβέρνησης της Κύπρου. Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου  πραγματοποιήθηκε από την Εθνική Φρουρά της Κύπρου και μερίδα στελεχών της ΕΟΚΑ Β΄, κατ' εντολή της Χούντας των Συνταγματαρχών του Δημήτρη Ιωαννίδη. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ήταν σε σύγκρουση με το δικτατορικό καθεστώς στην Ελλάδα, ενώ αντιμετωπιζόταν με καχυποψία από τις ΗΠΑ. Τον αποκαλούσαν ο "Κάστρο της Μεσογείου", καθώς μιλούσε για την πολιτική των Αδεσμεύτων και χαρακτήριζε τους αντιπάλους του ως "ν...

Εμπρός Συνέδριο...στο βάθος κήπος....

O πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, Ηλ. Μόσιαλος, πρότεινε με άρθρο του στην Athens Voice, ότι είναι απαραίτητος ένας νέος ρεαλιστικός - μεταρρυθμιστικός πόλος, τον οποίο βλέπει στην ένωση μέρους του ΠΑΣΟΚ με τις κεντρώες δυνάμεις της ΝΔ και με τη ΔΗΜΑΡ, για να δημιουργηθεί ένας νέος πολιτικός χώρος . "Το νέο αυτό πολιτικό υποκείμενο, εφόσον δημιουργηθεί, θα κριθεί από το αν θα μπορέσει ν΄αλλάξει ριζικά το μεταπολιτευτικό μοντέλο" αναφέρει για να καταλήξει: "Σ΄ αυτό το νέο, μακράς πνοής χώρο, θα μπορούσαν να συμμετέχουν η ΔΗΜΑΡ, ένα μέρος του ΠΑΣΟΚ και της κεντρώας ΝΔ, οι πολιτικές κινήσεις στο χώρο της κεντροαριστεράς, οι κεντρώες φιλελεύθερες δυνάμεις και τα εκατομμύρια των ανένταχτων πολιτών. Όσο πιο γρήγορα ξεκινήσουμε, τόσο το καλύτερο για την κοινωνία και την πατρίδα". Ο Μόσιαλος δεν είναι ο μόνος που θέτει τέτοιο ζήτημα.   Ο Ανδρέας Λοβέρδος υποστηρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εμπνεύσει ελπίδα και εμπιστοσύνη στον κόσμο, με τα σημερινά δεδομένα και πισ...

Προκλήσεις στη σύγχρονη Αστική Διακυβέρνηση

Οι τοπικοί εκλεγμένοι αξιωματούχοι έχουν να αντιμετωπίσουν ενα συνεχώς εξελισσόμενο κόσμο για τη λειτουργία της αστικής διακυβέρνησης, Αντιμετωπίζουν διάφορες προκλήσεις καθώς οι πόλεις μεγαλώνουν και μεταμορφώνονται, αλλά και η κλιματική κρίση φέρνει νέες συνθήκες, που καθιστούν τη διαχείριση των πολιτικών, των υπηρεσιών, των υποδομών και των πόρων μιας πόλης όλο και πιο περίπλοκη. Τι είναι η Αστική Διακυβέρνηση; Η αστική διακυβέρνηση είναι το περίπλοκο σύστημα που διαχειρίζεται τις πόλεις. Περιλαμβάνει τα πάντα, από πολιτικές έως καθημερινές αποφάσεις που λαμβάνονται από  τις τοπικές αρχές και τα ενδιαφερόμενα μέρη της. Αυτό το σύστημα καλύπτει ένα ευρύ φάσμα αρμοδιοτήτων, όπως ο καθορισμός κανόνων για τη χρήση γης, τη μεταφορά, τη στέγαση και την προστασία του περιβάλλοντος και την παροχή βασικών υπηρεσιών όπως η παροχή νερού, η υγειονομική περίθαλψη και η δημόσια ασφάλεια. Η αστική διακυβέρνηση ασχολείται επίσης με τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της πόλης, που περιλαμβάνει πο...