H απίστευτη ελαφρότητα του Spiegel

Ο Αλέξης Τσίπρας, ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος στην Ευρώπη!(Εντάξει,  ο δεύτερος πιο επικίνδυνος) … Αυτή τη φορά το Spiegel ξεπέρασε τα όρια. Και αυτό όχι γιατί το δημοσίευμα μπορεί να θεωρηθεί υβριστικό, αλλά γιατί είναι υπερβολικό και άκαιρο.

Ο Αλέξης Τσίπρας, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κάποιος μαζί του, έχει αναδειχθεί σε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο ελληνικό κοινοβούλιο. Έχει χρησιμοποιήσει σίγουρα συνθήματα για να χαϊδέψει αυτιά, υποστηρίζει (ή καλύτερα ως ένα σημείο υποστήριζε) ότι η Ελλάδα μπορεί να υπαναχωρήσει στις δεσμεύσεις της, αφού οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να την αποπέμψουν από το ευρώ, αλλά δεν είναι και ο Μπιλ Λάντεν..

Στην ίδια λίστα, ο Μπερλουσκόνι και η Λε Πεν…. Ο λαϊκιστής και η ακροδεξιά….

Αυτός ο σχεδόν ανομοιογενής κατάλογος, αφού καθένας από τους μετέχοντες βρίσκεται εκεί για άλλο λόγο, κάνει τον αναγνώστη να αναρωτηθεί το λόγο του δημοσιεύματος.

Κατά τα φαινόμενα, οι Γερμανοί έχουν βρει ένα τρόπο, διά των ΜΜΕ τους, να ανεβάσουν τον Τσίπρα στην κυβέρνηση. Με το μπαράζ των αρνητικών δημοσιευμάτων λειτουργούν συσπειρωτικά  για τους «φίλους» και «οπαδούς» του ΣΥΡΙΖΑ και του αρχηγού του, ενώ σαφώς του φτιάχνουν κι ένα προφίλ, αρνητικό ίσως, ηγετικό σίγουρα.

Θα μπορούσαν να είναι οι διαφημιστές του…. Γιατί και η αρνητική προβολή είναι προβολή… δεν κοστίζει αλλά μένει στη συνείδηση του πολίτη….

Με την ρευστή κατάσταση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην ΕΕ δεν μπορούμε να προεξοφλήσουμε το αύριο… Η ρήξη, η διάσπαση …η ενοποίηση; Και οι λαϊκοί μύθοι, οι μύθοι που εύκολα μετατρέπονται σε πραγματικότητα.  Η αλήθεια και το ψέμα δεν μπορούν  να ξεχωρίσουν, το γνωρίζουν καλά αυτό οι εμπνευστές της προπαγάνδας.  

Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι η μέχρι σήμερα στάση του ΣΥΡΙΖΑ δεν απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί ως προμελετημένο έγκλημα εναντίον της εθνικής οικονομίας. Με απίστευτη διγλωσσία κατηγορεί  την κυβέρνηση και τις άλλες δυνάμεις ότι θα κάνουν κάτι το οποίο ο ίδιος υποστήριζε ότι θα έκανε, φτάνοντας να αποκαλέσει τον Σαμαρά «πρωθυπουργό της δραχμής»  … Η άνοδος του, στηριγμένη –εκτός των άλλων- σε πρακτικές που δεν κολακεύουν την Αριστερά, με «αγανακτισμένους» πολίτες και προπηλακισμούς πολιτικών είχε ως αποτέλεσμα να τον προσεταιριστούν πολλά παρασιτικά στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας. Η «υπόσχεση» ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει κόμμα εξουσίας έφερε στους κόλπους του από ακραίους αριστεριστές ως εκπροσώπους κρατικοδίαιτων συντεχνιών, που μυρίστηκαν την εξουσία.

Δημοσιεύματα όμως , τύπου Spiegel, αντί να αποδομούν, ενισχύουν την εικόνα του Τσίπρα. Η όποια σκιαγράφηση του, οφείλει να είναι με κριτήρια πολιτικά, κι όχι απλοϊκά και υπεραπλουστευμένα.