Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Η Ιστορία δεν ξεχνά...κυρία Παπαρήγα

Στο χορό της αγιοποίησις του ιδρυτή της ΝΔ Κωνσταντίνου Καραμανλή μπήκε και η πρώην ΓΓ του ΚΚΕ και νυν επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του, Αλέκα Παπαρήγα. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, στέλεχος της "παραδοσιακής και ορθόδοξης" Αριστεράς «αθώωσε» τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και την τότε ΕΡΕ για τη δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη. Πενήντα χρόνια μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη η Αλέκα Παπαρήγα έκανε στη Βουλή μια ιστορική ομιλία κατά τη διάρκεια της ειδικής συνεδρίασης για τη μνήμη του αγωνιστή της Δημοκρατίας, όπου ανέφερε ότι «για να λέμε την αλήθεια ποτέ δεν αποδείχθηκε ότι υπήρχε σύνδεση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και της ΕΡΕ με τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Ποτέ δεν προέκυψε κανένα τέτοιο στοιχείο. Η συνωμοσία εξυφάνθηκε από το παλάτι». Ενώ αίσθηση προκάλεσε η αναφορά της κατά την οποία χαρακτήρισε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μεταρρυθμιστή και εκσυγχρονιστή πολιτικό. Είναι γεγονός ότι η Αριστερά εν γένει αισθανόταν βολικότερα με ...

ο κύκλος των χαμένων καθηγητών....

Ήταν ψηλός, χοντρούλης και φαλακρός με ένα παιδικό πρόσωπο από εκείνα που έχουν όσοι πραγματικά αγαπούν τα παιδιά. Ο κ. Σ. ήταν ο φιλόλογός μας στα δύο τελευταία χρόνια του Λυκείου. Χαμηλών τόνων με χαμόγελο παιδιού, που κλέβει το γλυκό, πολλές φορές κοκκίνιζε στα χαζοαστεία μας με υπονοούμενα για τους Θηβαίους βασιλείς... Μας μάγευε όμως, απαγγέλοντας Σοφοκλή, Όμηρο και αναλύοντας την δημοτική μας ποίηση.

Στο Κοντομαρί Χανίων διαπράχτηκε η πρώτη μαζική εκτέλεση αμάχων στην κατεχόμενη Ευρώπη.

Την επόμενη μόλις μέρα μετά την τελική επικράτηση των δυνάμεων του Άξονα στη Μάχη της Κρήτης, οι στρατιώτες της ναζιστικής Γερμανίας προχωρούν, για αντίποινα στην πρωτοφανή αντίσταση που αντιμετώπισαν από τις δυνάμεις Ελλήνων και Συμμάχων, στην εκτέλεση όλων των ανδρών του χωριού Κοντομαρί Χανίων.

Πως είδαν οι Βρετανοί το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου

Τα αρχεία του Φόρεϊν Όφις για τις κρίσιμες χρονιές 1967-68 παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά όχι και μεγάλες εκπλήξεις.  Οι Βρετανοί αντίθετα από τους Αμερικανούς -δεν είχαν την παραμικρή υπόνοια ότι ο Παπαδόπουλος και οι Συνταγματάρχες ετοίμαζαν πραξικόπημα. Η πρώτη αντίδραση των Βρετανών ήταν να μάθουν ποιοι είναι οι πραξικοπηματίες και ποια θα ήταν η στάση του Κωνσταντίνου. Ο ταγματάρχης Αρναούτης ήταν υπό κράτηση και ο πολιτικός του σύμβουλος Μπίτσιος, ήταν άφαντος. Ο Ιππόδρομος του Φαλήρου ήταν γεμάτος πολιτικούς κρατούμενους, που μεταφέρθηκαν σταδιακά στην Γιάρο ή την Λέρο.  Ο Ανδρέας Παπανδρέου θα απασχολούσε τους Βρετανούς, ιδιαίτερα μετά την αποφυλάκισή του. Πώς έπρεπε να αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο αν πήγαινε στην Βρετανία και ζητούσε πολιτικό άσυλο; Έφθασαν μάλιστα μέχρι του σημείου να ρωτήσουν τον πρόεδρο Λίντον Τζόνσον αν τον ήθελε, αλλά εκείνος αρνήθηκε λέγοντας: « Ευχαριστώ, όχι. Έχω ήδη αρκετούς διανοούμενους» . 

Θατσερ μια σιδηρά κυρία που λύγιζε μπροστά στον Ανδρέα

«Το να επιδιώκεις να θεραπεύσεις την ασθένεια της Βρετανίας με το σοσιαλισμό είναι σαν να θέλεις να θεραπεύσεις τη λευχαιμία με βδέλλες». Η Μάρκαρετ Θάτσερ απεβίωσε σήμερα, πλήρης ημερών και έργων. Σίγουρα ο τίτλος "Σιδηρά" υποδηλώνει τον τρόπο που άσκησε εξουσία, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει συμπάθειες, ακόμα και στο εσωτερικό του κόμματός της.

Kωδικός: Μαρίτα

Η επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας κατά της χώρας μας εκδηλώθηκε στις 5:15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941 στα οχυρά της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας, 45 λεπτά πριν από την προβλεπόμενη ώρα, σύμφωνα με τη γερμανική διακοίνωση που είχε επιδοθεί νωρίτερα στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή από τον Γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα, πρίγκιπα Έρμπαχ.

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλο

Οι σφαίρες στο σώμα του Μπελογιάννη ήταν σφαίρες στη καρδιά της δημοκρατίας, της αποκατάστασης των θεσμών μετά την κατοχή και την εμφύλια διαμάχη. Ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν Έλληνας αγωνιστής της αντίστασης κατά των Γερμανών και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Εκτελέστηκε σαν σήμερα το 1952 με την κατηγορία της κατασκοπείας. Η δίκη και η εκτέλεσή του είχαν λάβει μεγάλη δημοσιότητα και προκάλεσαν διεθνείς αντιδράσεις, ενώ έμειναν στην ιστορία ως στίγμα της σκληρότητας των μετεμφυλιοπολεμικών αντικομμουνιστικών διώξεων.